-[Translation] PSP1800 『Vol.17』 (1) -

posted on 22 Mar 2013 18:13 by meiko in J-Rock, Translation directory Entertainment, Asian

ไม่อนุญาตให้นำคำแปลนี้ออกจากบล็อคเพื่อไปกระทำ การอย่างอื่นและที่อื่นค่ะ


Ctrl C+V (copy+paste) are not allowed!!
 
 
 
PSP1800 คืออะไร??
 
PSP1800เป็นบทสัมภาษณ์ในเวบโอริคอนที่จับเอานักดนตรีในค่ายPSCมานั่งคุยกันแบบฟรีทอล์ค (นั่นก็คือไม่มีหัวข้อสัมภาษณ์ให้ ใครอยากจะคุยอะไรก็คุย ฮาาาา) แต่ละครั้งก็เป็นรุ่นพี่รุ่นน้องในบริษัทมานั่งคุยกันในระยะเวลา1800วินาทีหรือเท่ากับ30นาทีนั่นเอง แล้วก็จะสลับตัวกันไปเรื่อยๆ เช่นคนที่คุยในรอบที่1ก็จะวนไปจับคู่คุยกับรุ่นพี่หรือรุ่นน้องของอีกวง (คล้ายๆวิ่งผลัดอ่ะ)
 
 
เราเริ่มไปอ่านครั้งแรกคือ ฉบับที่8 เป็นเรโนะคุยกับไทโซะ (ก่อนหน้านั้นไม่มีใครที่สนใจเป็นพิเศษ) แต่ก็ไม่ได้นึกอยากจะแปลอะไรจริงจังเพราะเป็นการคุยกันของคนบ้ากีตาร์สองคนอ่ะนะ ฮาาาาาาาาาา
 
 
 
 
ล่าสุดนี่เพิ่งเห็นอีกทีก็ปาเข้าไปฉบับที่17เข้าไปแล้ว เพิ่งจะนึกอยากแปล เพราะว่าเป็นชินซังนี่แหล่ะ!!!
 
คิดถึงสุดๆ!!!!! ไม่ได้เจอหน้ากันนานมากกกกกกกกกกกก
 
แล้วเป็นการคุยของรุ่นพี่แบบพี่สุดๆกันวงรุ่นน้องแบบน้องสุดๆของค่าย เลยอยากรู้อยากเห็นเป็นพิเศษ
 
 
เอามาแปะแค่หน้าแรกก่อน เดี๋ยวอีกหน้าแปลเสร็จเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นละกัน OTL
 
 
 
ย้ำอีกที ไม่อนุญาตให้เอาทุกสิ่งในบล็อคที่แปลไปแปะต่อที่อื่น
 
ไม่ว่าจะเป็นบล็อคส่วนตัว เวบส่วนตัว เฟสบุ๊ค LJ ตำเบลอ ฯลฯ นะคะ
 
 
ถ้าอ่านเจอตรงไหนแปลกๆหรือแปลผิด ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ก่อนล่วงหน้าด้วยนะคะ
 
 

 

ปล. เพราะไม่ได้ตามอ่านอย่างจริงจังจึงได้ข้ามฉบับที่12และ13ที่เป็นนาโอกิไปฉิบ.....

ปปล. ฉบับ12เป็นไคกับนาโอกิ มีเซอร์ไพรซ์วันเกิดไค ฉบับที่13แลจะเป็นนาโอกิสารภาพรักกับเรย์กะ(มือเบสD-OUT)...............

ปปปล. ฉบับที่18ห้ามพลาดเด็ดขาด เพราะเป็นชินซังคุยกับคุณหนู!!!

 

 
 
 
PSP1800『Vol.17 Ray (BORN) x SIN ความรู้สึกแปลกๆเหมือนการได้เจอคนที่เป็นรักแรก..... 』
 

Vol.17 บทสนทนาของRay(BORN)×SIN

ความรู้สึกแปลกๆเหมือนการได้เจอคนที่เป็นรักแรก.....

 

Ray(BORN) x SIN

 

- เอาล่ะ ครั้งนี้จะเป็นเวอร์ชั่นการส่งต่อไม้จากเรย์วงบอร์นถึงรุ่นพี่รุ่นใหญ่อย่างชินนะคะ

เรย์ – ครับ! ฝากตัวด้วยนะครับ! ผมชอบวงเก่าของชินซัง(คางุระ)มาตั้งแต่สมัยยังอยู่ที่ฟุกุโอกะแล้วล่ะครับ

ชิน – มาละนั่นไง เรื่องที่ยุ่งยากอะไรแบบนั้นน่ะ (หัวเราะ) ดีใจนะที่ได้รู้ว่าชอบแต่เวลาได้ยินเรื่องแบบนี้ทีไรก็จะรู้สึกว่าตัวเองก็แก่ลงไปในพริบตาเลย (หัวเราะ)

 

- ฮ่าๆๆๆๆๆๆ เข้าใจเลย (หัวเราะอีก)

เรย์ – ไม่หรอกครับๆๆ เป็นวงที่ผมได้รับอิทธิพลมา ไม่คิดว่าเจ๋งเหรอครับ?

ชิน – ไม่หรอกๆๆๆ ดีใจอยู่แล้วแต่มันก็พูดยากนะ (หัวเราะ)

เรย์ - ฮ่าๆๆๆ แต่ว่าในตอนนั้นส่วนตัวแล้วถูกดึงดูดโดยภาพลักษณ์แบบญี่ปุ่นมากเลยล่ะครับ พออ่านนิตยสารเจอคางุระเลยสนใจขึ้นมา เพราะสาเหตุนั้นก็เลยได้ฟังเพลง ตอนที่มาเล่นไลฟ์ที่ฟุกุโอกะก็ได้ไปดูมา เท่มากเลยล่ะครับ แล้วก็หลังเวลาจากผ่านไปไม่รู้กี่ปีก็กลายมาเป็นรุ่นพี่ในบริษัทไปแล้ว เป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อเลยนะครับ จากจุดนั้นก็ยิ่งดีมากขึ้นเพราะอุตส่าห์กรุณามาดูไลฟ์ที่ผมเล่นที่ทาคาดะบาบะแอเรียด้วย ตอนนั้นเขินสุดๆไปเลยแบบเขินจนแดงไปถึงหูเลยก็ว่าได้(หัวเราะ) ถึงแม้ว่าจะไม่เคยมีประสบการณ์การได้เจอคนที่เป็นรักแรกเลยก็ตาม มันเป็นความรู้สึกที่แปลกประหลาดจริงๆเลยนะครับ (หัวเราะ)

ชิน – อะฮ่าๆๆ มานั่งฟังเรื่องแบบนี้ทางนี้ก็รู้สึกแปลกๆเหมือนกันนะ (หัวเราะ)

เรย์ - ใช่มั้ยล่ะครับ (หัวเราะ) แต่ว่า เวลาที่พาไปทานข้าวด้วยกันก็ยังตื่นเต้นอยู่เลยนะครับ กลายเป็นว่าพึ่งพาไปมากเลย! แต่การที่ระยะห่างระหว่างคนที่ชื่นชมนั้นใกล้ขึ้นมาได้นั้นเป็นเรื่องที่ดีใจมากเลยแต่ก็เป็นอะไรที่น่าประหลาดใจสุดๆไปด้วยล่ะครับ เอ่อ จู่ๆก็จะเปลี่ยนหัวข้อได้มั้ยครับ? ถ้าพูดถึงชินซังแล้วเนี่ยก็ต้องเป็นเรื่องอาหารใช่มั้ยครับ?

ชิน – เปลี่ยนหัวข้อเร็วไปละนะ (หัวเราะ) อืม..ก็เป็นเพราะว่าชอบของอร่อยล่ะนะ นอกจากนั้น เวลาตื่นเช้ามาก็หาวิธีกินขนมปังแถวให้ได้อร่อย มันไม่ดีเหรอ ยังไงดีล่ะ พอคิดว่าอยากมีความรู้สึกที่มีความสุขขนาดนั้น กว่าจะรู้สึกตัวก็กลายเป็นชอบเรื่องการได้กินของอร่อยๆไปแล้วล่ะนะ แล้วอย่างเช่นเวลาไปกินข้าวกับคนที่บริษัทเพลงเค้าก็จะรู้จักร้านอาหารอร่อยๆเยอะก็เลยได้รับอิทธิพลตรงนั้นมารึเปล่านะ เพราะฉะนั้น ผลที่ได้เลยกลายเป็นรู้ละเอียดไปเลย พอเวลาที่เรียกได้ว่าถูกลากมาเจอพวกนายอ่ะนะ (หัวเราะ) ก็จะ “ชินซัง ไปกินข้าวกันเถอะ!” อ่ะ

เรย์ – ฮ่าๆๆๆ ก็พาไปจริงนี่ครับ! แต่มันก็อร่อยจริงๆนี่คร๊าบบบ เวลาไปด้วยกันกับชินซังเนี่ย ไม่หรอกๆๆๆ เนี่ยผมอ่ะนะ ก็มีเวลาที่นึกจะจ่ายเงินนะครับ! ตอนที่ได้ใบเสร็จมาเรียบร้อย ก็หยิบเงินออกมาจากกระเป๋าสตางค์แต่ว่าหยิบผิดเป็นแบงค์ห้าดอลล่าร์ทุกกกกครั้งเลยล่ะครับ

ชิน – ทุกครั้งเลยจริงๆนะเนี่ย (หัวเราะ)

เรย์ – ฮ่าๆๆๆ แล้วทุกครั้งเลยชินซังก็จะพูดตบมุกมาว่า "มุกนี้เล่นไปสามหนแล้วนะ!” (หัวเราะ) แต่ชินซังเนี่ยใจดีจริงๆเลยนะครับ นอกจากนี้เหมือนที่ชินซังพูดไป เวลาได้กินของอร่อยก็มีความสุขได้นะครับเนี่ย นี่ก็เป็นเรื่องที่ได้เรียนรู้มาจากชินซังครับ เรื่องกินเนี่ยไม่จู้จี้ไม่ได้เลยจริงๆครับ

ชิน – ไม่หรอก ชั้นเองเมื่อก่อนก็ไม่ได้จุกจิกอะไรกับเรื่องกินหรอก พูดถึงเรื่องไม่จู้จี้จุกจิก ก็ไม่เคยพูดเรื่องอะไรแบบนั้นนะ ตอนนี้บริษัทที่พยายามทำมาก็มีเรื่องที่ต้องจัดการให้เป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่เยอะแยะ ถูกให้ก่อตั้งวงเพื่อทำเป็นงานอย่างถูกต้องมา ทางนี้ก็ผ่านพ้นช่วงเวลาที่ไม่ได้จัดการทำอะไรให้เป็นระบบตั้งแต่ตอนก่อตั้งวงแล้วล่ะ ไม่มีอะไรที่สามารถรับรองได้ว่ากำลังทำอะไรอยู่เลย ก็ผ่านช่วงที่ต้องทนกินแต่ช็อคโกบอลไม่รู้กี่วันมาแล้วล่ะนะ ไม่มีเงินเลยจริงๆแถมไม่มีเวลาไปทำงานพิเศษอีก อ้ะ นี่เราพูดเรื่องอะไรแบบไม่มีความฝันกันอยู่เหรอ?

 

Ray(BORN)

 

- ไม่นะ พูดเรื่องแบบนั้นก็ดีเหมือนกัน

เรย์ – ใช่มั้ยล่ะครับ แต่ว่า ผมคิดว่านั่นสุดยอดไปเลยนะ ตัวผมเองสมัยที่อยู่กับวงเก่าต้องออกทัวร์สองสัปดาห์เลยโดนไล่ออกจากงานพิเศษ พอกลับมาจากทัวร์แล้วก็โทรศัพท์ไปหาทางที่ทำงานพิเศษในวันรุ่งขึ้น ก็โดนบอกประมาณว่า “อ่า..ไม่ต้องเข้ามาแล้วก็ได้นะ...” แล้วก็ถูกทำให้หายไปจากกะงานแบบเนียนๆ... ก็เข้าใจทันทีเลยพูดตอบไปว่า “อา..อย่างนั้นเหรอครับ...” เรื่องนั้นเป็นจุดเปลี่ยนเลยนะครับ ไม่ใช่แค่เรื่องทัวร์แต่เรื่องอัดเสียงก็ด้วย ต้องจัดลำดับความสำคัญกับทางนี้ด้วย มีเวลาอยู่แค่นิดเดียวเท่านั้นเอง

ชิน – อืม เข้าใจๆ

เรย์ – เพราะว่าระหว่างทัวร์ก็ไม่ค่อยมีเงินเหมือนกันเลยซื้อขนมปังแท่งจากในร้านสะดวกซื้อมากิน7-8แท่ง

ชิน – เอ้ย~ นั่นชั้นก็กินบ่อยเหมือนกัน นั่นน่ะเป็นของสุดยอดเลยนะ ชั้นกับอั๊กกี้ (อากิยะ มือกีตาร์ของคางุระ) ก็กินบ่อยเหมือนกันล่ะ ทั้งหวานแล้วก็ถ้าดื่มน้ำตามลงไปมันจะอิ่มท้องล่ะ ตอนนั้นคิดแค่ว่า “ถูกและอิ่มท้อง” สำคัญที่สุด เพราะว่าตอนเริ่มทำวงไม่มีประสบการณ์เลย รู้สึกว่าตอนนั้นจะไม่คิดถึงเรื่องแบบนั้น (จู้จี้เรื่องกิน)เอาซะเลย

 

- อ่ะ เรื่องขนมปัง เอามาเกี่ยวกับเรื่องนั้นไปแล้ว สุดยอดดดด

เรย์ – เนอะ ตอนแรกผมเองก็คิดว่า จู่ๆก็กลายมาเป็นเรื่องขนมปังได้ไง? อ๋อ มันเกี่ยวกันอย่างนี้นี่เอง! สมแล้วที่เป็นชินซัง!

ชิน – แหม ขอบคุณนะ (หัวเราะ)

เรย์ – ฮ่าๆๆๆ วกกลับเข้าเรื่องจนได้ ชินซังเนี่ยนอกจากใจดีแล้วยังคอยถามตลอดเลยว่า “ไม่หิวเหรอ? กินของที่ชอบซะ” จะต้องตอบแทนให้ได้เลย

ชิน – ไม่หรอกๆ มาตอบแทนชั้นมันก็ดีแต่ถ้าเรย์ก็ไปทำแบบนี้กับรุ่นน้องก็ดีนะ แหมตอนนี้นักดนตรีที่ไม่ยอมกินอะไรเลยอาจจะไม่มีแล้วก็ได้แต่ชั้นคิดว่าถ้าเป็นสิ่งที่รุ่นพี่ทำให้เราแล้วเราทำแบบนั้นให้กับรุ่นน้องมันก็ดีนะ

เรย์ – ขอบคุณมากครับ! ถ้ามีรุ่นน้องแล้วตอนชวนเขาว่า “เอาล่ะ ไปหาอะไรกินกันเถอะ!” จะแอบโทรหาชินซังว่า “ชินซังไปกินข้าวด้วยกันมั้ยครับ?” ละกันนะครับ!

ชิน – ฮ่าๆๆๆ นายนี่มันเป็นคนยังไงนะ (หัวเราะ)

 

SIN

 

- แย่ที่สุด~ (หัวเราะ)

ชิน – ไม่หรอก ไม่เป็นไรครับ (ตรงไปตรงมา) ถ้าเป็นอย่างนั้นแล้วจะโทรเรียกรุ่นพี่อีกมาอีกทีนึงละกัน (หัวเราะ)

 

- ฟังแล้วเหมือนจะเป็นการพูดคุยที่ดีแต่นี่มันแย่อะไรอย่างนี้นะ~ (หัวเราะ)

ชิน&เรย์ – (ฮาแตก)

 

Ray(Born) x SIN

 

- แล้วเวลาไปกินข้าวด้วยกัน คุยอะไรกันบ้างเหรอ?

เรย์ – ตอนแรกส่วนมากก็เรื่องดนตรีเนอะ

ชิน – ตอนแรกล่ะนะ (หัวเราะ)

เรย์ – แต่ว่าจากตรงนั้นส่วนใหญ่ก็ออกนอกเรื่องตลอดเลยเนอะ (หัวเราะ)

ชิน – ก็เพราะตรงนั้นไม่มีหัวเรื่องอะไรนี่ (หัวเราะ)  แต่ว่าบอร์นเนี่ยถ้าเทียบกับวงดนตรีพื้นฐานอื่นๆแล้วเป็นวงที่เอาจริงเอาจังกันมากเลยนะ เวลาเล่นไลฟ์แล้วมีพูดประมาณว่า “มามีอะไรกันเหอะ!” เป็นประจำหรือกระโดดลงมาจากเวทีแล้วก็แฟนๆรับตัวเอาไว้ได้ นั่นล่ะที่ชั้นคิดว่าจริงจัง

เรย์ – อะฮ่าๆๆๆ อ่ะนะครับ (หัวเราะ)

ชิน – ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ชั้นคิดว่าบอร์นเนี่ยเป็นนักดนตรีที่รู้จุดยืนของวงมาตั้งแต่สมัยก่อนหน้านี้แล้วล่ะนะ

เรย์ – แน่นอนว่าตั้งแต่ตอนที่ตัวผมเองตั้งวงที่บ้านเกิดแล้ว รุ่นพี่เข้มงวดมากเลยล่ะครับ

ชิน – ใช่มั้ยล่ะ ตัวชั้นเองก็เจ็บปวดมาแล้วล่ะน้า~ (เข้าอกเข้าใจ)

เรย์ – อารมณ์ประมาณว่าถูกพาไปนั่งประชุมอย่างเข้มงวดมากละครับ เพราะว่าเคยได้สัมผัสกับสิ่งที่คล้ายๆกับสมัยเป็นนักเรียนจากชมรมมาเป็นสังคมแบบแบ่งชนชั้นก็เลยเคยชินไปแล้วแต่ก็มีกฏแบบว่าต้องไปตามที่รุ่นพี่ชวนไปอย่างเด็ดขาดอยู่

ชิน – เคยมีน้า~ ช่วงเวลาแบบนั้น (ทอดสายตาไปไกล) อยู่จนถึงตอนจบยืนส่งรุ่นพี่ด้วยสายตา แล้วพอตัวเองก็คิดว่า เอาล่ะกลับบ้านเถอะ ก็มีเรื่องแบบรุ่นพี่คนนั้นดันอ้วกรดบนกระเป๋าไว้ อยากจะบ่นแต่ก็พูดไม่ได้บ้างล่ะ ประมาณนั้นล่ะนะ

เรย์ – เข้าใจสุดๆเลยล่ะครับ (หัวเราะ)

 

TBC

 

Resource: http://www.oricon.co.jp/music/column/psp/vol017.html

 

Ijou,
Meiko S. deshita

Comment

Comment:

Tweet

พี่ซินทะเลไปขนมปังซะงั้น

#2 By @august on 2013-04-09 11:30

ไปๆมาๆเลยคุยกันแต่เรื่องกินสินะ (ฮาาาา)
รออ่านตอนต่อไปนะฮระะะะะ
ปล...จะมีอิสุแม่มั๊ยยยยคิดถึงงงงงง

#1 By คาโอเรนจ้า on 2013-03-24 18:51