กลับมาปีละหน (ห๊ะ?) กับการสครีมไลฟ์ (รีพอร์ท) ของเมโกะ 
 
 
LUNA SEA The End of The Dream Live in Bangkok

2013.02.05, Impact Arena Muang Thong Thani
 
 
ใครมันจะไปคิดว่าจะมีวันนี้เกิดขึ้น!! ; v ;
วันที่เราได้ดูลูน่าซีในประเทศไทยเนี่ย!! 
แล้วชื่อทัวร์นี่แบบ... ใช่สุดๆ เคยได้แต่ฝันมาตลอด
ในที่สุด จุดสิ้นสุดของความฝัน (ลมๆแล้งๆ) ก็มาถึงจนได้!!

เมโกะไม่ใช่สเลฟนะ มิกล้าเรียกตัวเองว่าเป็นสเลฟเลย 
เพราะเรารู้สึกมาตั้งแต่เด็กๆ (ห๊ะ!!) ว่าสเลฟไทยเค้าสุดยอดมากๆอ่ะ
ชื่นชมสปิริตและทุกสิ่งทุกอย่างเลยจริงๆ //เขินอาย
เราก็แค่แฟนคนนึงที่ชอบฟังเพลงของลูน่าซีเท่านั้นเอง
เอาง่ายๆว่า เวลาไปเกะร้องบ่อยกว่าเพลงลาร์คอ่ะ กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก
 
แล้วไหนจะเพลงที่วงรุ่นน้อง(?)เอามาคัฟเวอร์กันมากมายให้เราได้ฟังกัน

ไหนจะกลิ่นอายของกีตาร์สึหงิโซ ไลน์และลีลาเบสของพี่เจ ที่กระจายไปตามวงร็อค-วีเคย์รุ่นหลังให้เราได้คิดถึงตลอดเวลาอีก
 
เหมือนลูน่าซีก็อยู่รอบตัวเราตลอดเวลาที่ฟังเพลงญี่ปุ่นอ่ะน้า
 
 
ตอนได้ดูป๋าริวในคอนเสิร์ตการกุศลนั่นก็เกินคาดแล้ว แต่... มันไม่ใช่อ่ะ....
 
ตอนได้ดูสึหงิในคอนXมันก็ดีใจที่ได้เจอ แถมได้เพรสด้วยนะ แต่...มันก็ยังไม่ใช่อ่ะ... 
 
 
เข้าใจกันใช่มั้ยยยยยยยยอ่าาาาา มันยังไม่ใช่อ่าาาาาา

พอข่าวประกาศเป็นทางการนี่ดิ้นเลย ยังไงก็ต้องไปดูให้ได้
ซื้อตั๋วกับเพื่อนๆและน้องๆรวม9คนนั่งเรียงกันเป็นพรืด
แน่นอนว่าเลือกโซนกลางที่สุด เพื่อเก็บบรรยากาศให้ได้ทุกอย่างเหมือนเคย
ไม่ผิดหวังเลย เพราะคราวนี้มันกลางกว่าตอนลาร์คอีกค่ะ 555555555555

แต่กว่าจะได้มาถึงวันคอน.... เกือบจะดราม่าไม่ได้มาแล้วด้วย (ดราม่าที่ทำงานค่ะ)
สุดท้ายก็ขึ้นแท็กซี่มาคนเดียวเพราะเพื่อนที่ทำงานที่จะไปด้วยเปลี่ยนแผนไปรอกับพี่ชายเค้า (ซึ่งนั่นก็ดีสำหรับเพื่อนมากกว่าทีจะไปกับเราอ่ะน้า เพื่อนป่วยมีโรคประจำตัว ให้อยู่ใกล้คนที่บ้านไว้น่าจะปลอดภัยกว่าอยู่กับเรา เอิ๊กกกกก)
 
 
รถก็ติดมหาโหดจนหวั่นใจเลยว่าค่ารถจะพอมั้ย ;___;
แต่สุดท้าย หกโมงกว่าๆ เราก็มาถึงอิมแพคอย่างปลอดภัย!
 
 
ลงจากแท็กซี่มาเจอพี่เอ๋กับน้องเอินก่อนเลย พี่เอ๋คอสสสสส กรี๊ดดดดดดด
ขอชักภาพคู่กันเป็นที่ระลึกด้วย อิอิ
 

งานคราวนี้เหมือนวันพบญาติฝั่งตาลรากิ (คอนลาร์คเป็นฝั่งญาติตัวเอง ฮาาาาา)

ซื้อของหน้างานมาแค่ริสท์แบนด์เพราะ ณ ตอนที่โดนโทรถามว่าจะเอาอะไร นึกไม่ออกค่ะ 555555555
 
 
 
เห็นคนรอบๆแล้วหวั่นใจสุดๆเพราะน้อยจนน่าตกใจ
แต่ก็คิดเข้าข้างตัวเองว่ามันเป็นวันทำงานนะ คนก็คงมาช้าแหล่ะ
 
มารู้ทีหลังว่าผังคอนเปลี่ยน ร่นเข้ามาอีกทำเอาสแตนด์ข้างๆหายไปข้างละแถบ
 
ยอมรับค่ะว่าใจเสียจริงๆนะเนี่ย แต่เอาวะ!!!
 
 
เข้าไปถึงข้างในพอดีเวลาเป๊ะ คือตอนเพลงสรรเสริญฯเรากำลังจะเข้าฮอลล์อ่ะ
เข้าไปเห็นตรงอารีน่าโล่งๆก็ใจแป้วเลย
 
 
แต่สแตนด์ข้างบนกับยอดดอยเต็มนะ! อุ่นหนาฝาคั่งเลย!
 
เข้าข้างตัวเองอีกรอบ เอาน่าาาา ยังไงพอเริ่มแล้วมันก็ไม่แป้กหรอกน่า
แล้วก็ไม่แป้กจริงๆ ทุกคนสุดยอดมาก ทั้งแบนด์แมน ทั้งแฟนบอยแฟนเกิร์ล
 
 
งานเริ่มเลทไปเยอะเหมือนกัน พอไฟในฮอลล์ดับ ไฟเวทีสว่าง เสียงกรี๊ดดังกระหึ่มฮอลล์
รู้แล้วล่ะ... ว่าจุดเริ่มต้นของจุดสิ้นสุดของความฝัน มันกำลังจะเริ่มต้นแล้ว




เปิดมาเป็นLOVELESS ดีใจมาก!! กังวลอยู่ว่าถ้าเปิดมาเป็นเพลงที่เราไม่รู้จักอารมณ์สนุกมันคงพุ่งช้า แต่นี่มาเป็นเพลงนี้!! โอ้วกรี๊ดค่าาาาาา โบกไม้โบกมือตามตลอดเพลง ท่ากางขารัวเบสของพี่เจที่สุดแสนจะเป็นเอกลักษณ์ก็โผล่มาตั้งแต่เพลงแรกเลย อิโนะต่อผมยาวเป็นปอยเล็กๆเห็นแล้วกรี๊ดมากกกกกก ชอบมากกกกกกก ป๋าริวผอมๆผมไม่สาหร่าย แค่นี้ก็ฟินแล้วฮร่ะ ส่วนสึหงิโซมายเมนนี่ไม่ต้องพูดถึง กางเกงที่มีรอยขาดเป็นริ้วนั่นดึงดูดดดดดดดดดสายตาจากชั้นบนได้ดีสุดๆเลย ส่วนชินยะป๊ะป๋าน่ะเหรออออออ เสียงกลองหนักแน่นส่งมากระแทนใจถึงสุดฮอลล์กันเลย นี่ขนาดเพลงแรกยังมาเต็มขนาดนี้เลยนะเนี่ยยยยยย แผงกลองเรียงรายสวยมากกกกกกก
 
 
เพลงที่สองเป็นเดชช๊าบยูววววว์ เพลงนี้มาถึงก็ขออนุญาตคนข้างหลังยืนเลยอ่ะ (ตอนแรกตั้งใจจะยืนตลอดตั้งแต่เพลงนี้แต่เพื่อนๆไม่ยืนกันเราเลยแปร่ววววว นั่งก็ได้ เฮดแบงได้อยู่ ฮาาาาาาาา) ชอบเพลงนี้มากขึ้นหลังจากได้ฟังMUCCเอาไปร้อง เลยย้อนกลับมาฟังออริจินัลบ่อยๆจากที่ก่อนหน้านี้ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ ท่อน anata sae anata made นี่แหกปากร้องกันทั้งแถว แน่นอนว่าตรงท่อน Dejavu ก็แหกปากกันอย่างพร้อมเพรียง กรี๊ดมากกกกกกกกกกกกกก
 

พอมาถึงเพลงที่3...เราเสียสติแบบกู่ไม่กลับตั้งแต่เพลงนี้เลย คือG.เนี่ยเป็นเพลงของลูน่าซีที่ไม่ใช่เพลงซิงเกิ้ลที่เราชอบที่สุด (เป็นผญที่ฟังแต่เพลงซิงเกิ้ล...) เรียกได้ว่าเป็นเพลงโปรดเพลงหนึ่งเลยก็ว่าได้ เคยได้ดูจากไลฟ์REWปี'97 (ที่มาได้ดูจริงๆก็ปี200*) แล้วชอบมากกกกกกกกกกกกกกกกก เป็นเพลงที่ดูจากเก็งข้อสอบของอจอแล้วก็ถอดใจไปแล้วเรียบร้อยว่าอาจจะไม่ได้ฟังในบ้านเรา แต่ มัน ก็ มี!!!!!!!!!!! โฮๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ดีใจจนคลั่งเสียสติไปเรียบร้อย เราว่าคนข้างหลังเราต้องกลัวเรามากแน่ๆเลยอ่ะ ฮืออออออ
 
แค่ท่อนแรกสุดก็แหกปากจนคอแตกไปเลย Oh please, help me God!!! แล้วก็โยก+เฮดแบงจนคนข้างๆกลัวเราจะร่วงตกเก้าอี้สุดๆ 5555555555555 ไฟค่อยข้างมืดแต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคเท่าไหร่ จุดเด่นของเพลงนี้ที่เรารอฟังก็คือเสียงคอรัสของสึหงิโซเนี่ยแหล่ะ ก๊ากกกกกก ชอบมากเลย ฮื๊ออออออออ
 

สิ่งที่ชอบอีกอย่างของเพลงนี้คือ จังหวะการโยกตัวของอิโนะกับพี่เจ มันดูเข้ากันได้อย่างประหลาดเกือบจะเท่าๆกันเลยล่ะ อธิบายลำบากจัง เอาเป็นว่าดูแล้วเป็นจังหวะเข้าขากันได้ดีแม้ว่าจะไม่ได้เล่นแบบหันหน้าเข้าหากันอ่ะ
 
 
จำไม่ค่อยจะได้ว่ามีMCตรงไหนบ้าง อาจจะใส่ผิดลำดับต้องขออภัยล่วงหน้า 
 
 
พี่ริวพูดทักทายแฟนๆพร้อมบิวท์เรียก Thailand!! Thailand!! โคดชอบหางเสียงพี่ริวเลยที่มันจะออกแนวโหนเสียงสูงๆอ่ะ ฮืออออออออ ไม่ย้วยเป็นคาวามุระสไตล์ด้วย ร็อคแล้ว ดีใจจจจจจจจจจ 
 
 
ถัดไปเป็นเพลงที่ทำให้เรารู้จักลูน่าซีอย่างเป็นทางการ นั่นก็คือ END OF SORROW เป็นพีวีเพลงญี่ปุ่นที่ได้ดูเป็นเพลงแรก (นับตั้งแต่จำความได้ สมัยเด็กๆไม่นับ) สมัยที่เพิ่งมีUTVอ่ะ (แก่ไป!!) ยืนฟังอย่างซาบซึ้งน้ำตาจะไหล โฮวววววววววววววว 
 
เพ่ริวไม่ให้เราหยุดพักแต่อย่างใด จัดTRUE BLUEมาต่ออีกเพลง โอ๊ยยยยยยยยห้าเพลงแรกมันช่างงงงงงง ฟหกดกาสเางกเสากดากด มากกกกกกกกกกก ไฟสาดมาเป็นสีฟ้าสมชื่อเพลงเลย สวยมากๆ ชอบแสงสีของคอนฯนี้มากกกกกกก เราชอบเพลงนี้อยู่แล้วแต่ดูไปขำไป ขำมากด้วย เพราะในหัวยังคงมีเวอร์ชั่นที่ยมดนอกร้องเอาไว้มาหลอกมาหลอนไม่ยอมหายไป พอท่อนแรกขึ้น Kowaresouna hodo ก็ขำก๊ากกกกกกกกกกกกแบบเสียสติ เต้นไปขำไปตลอดเพลง ฮือออออออ หนูขอโทษษษษษษษษ
 
 
เพลงต่อไปคือRougeที่ไม่คุ้นเคยเท่าไหร่ ก็เลยนั่งฟังนิ่งๆโยกตัวไปมาตามจังหวะเพลง แต่ไฟที่จัดเป็นจุดสีแดงกระจายๆทั่วเวทีเป็นสิ่งที่ทำให้เราตะลึงไปเลย สวยสุดๆอ่ะ!!
 
 
ต่อจากนั้นก็เป็นgravity อะโหวววววว นึกว่าจะไม่ได้ฟังซะแล้วววว เพลงนี้เป็นเพลงเด่น(?)ของอิโนะเลยนะ มองแต่อิโนะจนท่อนโซโล่กีต้าร์ของสึหงิมากระชากสติและสายตาเรากลับไปได้ ไฟสีเขียวกับชมพูยิ่งทำให้ความรู้สึกหม่นลงอย่างประหลาด ไฟสวยจริงๆ กำลังดื่มด่ำกำซาบ(?)เลยนะ ซักพัก... เพ่ริวเริ่มออกสเตป.... ซักพัก... หืม...ชักเยอะนะคะพี่...... เดี๋ยวนะคะเพ่ริว... เพ่จะเซิ้งท่าสาวบางโพ(จำกัดความ บาย นนกก)กันทำไมคะะะะะะะะะะ //โดนแฟนริวอิจิตรบบบบบ จะซึ้งจะโศกจะเศร้าไปตามเพลงเลยหลุดขำพรวดออกมาแทนเลยง่ะะะะ
 
 
จากนั้นพอสตาฟเอาไวโอลินออกมาให้สึหงิเราก็กรี๊ดเสียสติเลย จะได้ดูสึหงิเล่นไวโอลินนนนนนน แล้วทำนองเพลงที่แสนจะคุ้นเคยก็ดังขึ้น ถึงจะจำชื่อเพลงไม่ได้แต่ก็ฟังผ่านหูบ่อยมากเลย กลับมาถึงได้รู้ว่าเพลงชื่อ Providence 55555555 นั่งดื่มด่ำกลับไวโอลินของสึหงิโซมากถึงมากที่สุดโดยเฉพาะท่อนโซโล่จนถึงจนจบเพลงที่เสียงไวโอลินไม่มีช่วงให้หยุดเลย คือมันบาดใจจนรู้สึกเหมือนจะขาดใจตายลงตรงนั้นให้ได้แล้วอ่ะ!!
 
 
เพลงถัดไปคือMOON (แน่นอนว่ารู้ชื่อเพลงทีหลังอีกแล้ว...) มีลูกมิเรอร์บอลลอยละล่อง(ห๊ะ?)ลงมา พอเริ่มเพลงไฟทุกดวงก็พร้อมใจกันสาดสีฟ้าใส่มิเรอร์บอลจนทั่วทั้งฮอลล์โดนอาบไปด้วยประกายแสงสีฟ้าจนทั่ว!! อึ้งมาก ไฟสวยมากจนตะลึง นั่งอ้าปากค้างอย่างไม่อายไปเลยล่ะ พอท้ายเพลงไฟที่สาดเข้ามิเรอร์บอลเปลี่ยนเป็นสีขาวจนทั้งฮอลล์กลายเป็นสีเงินยวง!! แสบตามากด้วย ตะลึงงันมากด้วยไปพร้อมๆกัน สวยมากจริงๆ อีกจุดที่ประทับใจในเพลงนี้คือการบรรจงตีกลองของชินยะนี่ล่ะ ทั้งๆที่เป็นเพลงช้าแต่สัมผัสได้ถึงความรู้สึกตั้งใจและหนักแน่นมากเลย
 
ช่วงที่พี่เจออกมาโซโล่เบสตรงที่เรานั่งแม่งขำมากอ่ะ คนนึงตะโกน เจซ๊าหม๋าาาาาาา อีกคนตะโกน เจออปป้าาาาาาาาา ก๊ากกกกกกกกกกก ฮาาาาาาาาา ฮาโคดดดดดดดดดดดดดดดดดด ส่วนอีกคนที่เป็นเมนพี่เจกรีดร้องเสียสติว่า "อย่าร้องเพลงนะเว้ย อย่านะะะะะะะะะะะะะ" ฮาน้ำตาไหลกันไป จะตลกไปไหนคะะะะ
 
 
จากนั้นพี่ริวก็ออกมาMCพูดเข้าเพลงใหม่อย่าง The End of the Dream ซึ่งเป็นชื่อทัวร์ในครั้งนี้ด้วย แน่นอนว่าคนที่ไม่ได้ทำการบ้านมาล่วงหน้าอย่างเมโกะก็นั่งฟังกันไปเงียบๆ แต่กีต้าร์ตอนอินโทรเท่มากเลยนะ!!!
 
 
ช่วงโซโล่ของชินยะสนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกก แม้จะสั้นไปหน่อยแต่ชอบมากจริงๆ ตะโกนจนคอแตกอีกรอบ ได้เรียกชื่อ ชิ๊นหย๋าาาาาาาา ชิ๊นหย๋าาาาาาาาาา ชิ๊นหย๋าาาาาาาาาาาา ตามจังหวะกลองแบบสะใจมากๆๆๆๆๆๆๆๆ เสียงกลองเค้ามันแน่นมากเต็มมากครบมากกกกกกกกกก ฮือออออออออออ สุดยอดค่ะะะะะะะะะ
 
 
ต่อจากนั้นคือSTORMเป็นอีกเพลงที่ไม่คิดว่าจะได้ฟังแต่ก็ได้ฟัง ฮืออออออออออ จำอะไรไม่ได้แล้ว รู้แต่ว่าเวลามีโมเมนท์อะไรจะหันไปตบตีตาลกับปุ้ยตลอดดดดดดดด ตีกันจนตัวแดงเลย 55555555555 เวลาโฮกงื๊ดอะไรมากๆก็จะหันไปตบตีๆซ้อแทน สรุปคนข้างๆเราทั้งซ้ายและขวาก็ตัวแดงกันถ้วนหน้านะคร๊าาาาาาา
 
 
DESIREนี่ก็ถึงตายอ่ะค่ะ เสียสติมากกกกกกกกกกกกก เป็นหนึ่งในเพลงที่ชอบมากกกกกกกกกกกกก แหกปากร้องตามตลอดเพลง โดยเฉพาะท่อน Shadow of my love นี่ตะโกนจนคอแตก 55555555555555
 
 
จบจากDESIREเห็นสตาฟเอาขาไมค์มาตั้งให้พี่เจก็รู้ทันทีว่าเพลงต่อไปเป็นเพลงอะไร หันไปตีๆตาลใหญ่เลย ROSIERล่ะแกๆๆๆๆๆๆ //ผั่วะๆๆๆๆ ฮาาาาาาาา โคดกรี๊ดอ่ะค่ะ ตะโกนตามเสียงเชียร์(?)ของเพ่ริวตลอดเลย นี่กะจะไม่ให้เราพักกันเลยใช่มั้ยคะะะะะ อยากจะยืนจริงๆแต่ไม่ได้ยืน ฮือออออออ เพลงนี้ไม่ต้องบรรยายอะไรมากเลย เทนชั่นทุกคนน่าจะพุ่งสูงกันก็เพลงนี้แน่นอน
 
 
ต่อไปเพ่ริวประกาศว่าเป็นเพลงสุดท้าย จะเป็นอะไรไปได้นอกจาก TONIGHT!!! นั่งเฮดแบงเสียสติไปเลย ชอบๆๆๆๆๆๆ เป็นเพลงที่ปลุกความเป็นติ่งในตัวคุณมากๆ (หราาาาา แล้วก่อนหน้านี้ล่ะะะะะ) เสียงเพ่ริวพุ่งมากกกกก ไม่ย้วยยยยยยย ถึงคนจะย้วยก็ตาม กร๊ากกกกกกก สนุกมากๆเลยกับเพลงนี้ ท่อนจบที่ไม่จบแล้วต่อไปอีกหน่อยก็กรี๊ดดดดดดดดดเสียสติกันไป ทำไมรู้สึกว่ามันน่ารักก็ไม่รู้ 55555555
 
 
ช่วงอังกอร์ตอนแรกก็เป็นเสียงปรบมืออยู่ดีๆ ซักพักเห็นตรงอารีน่าด้านล่างโบกไม้โบกมือกันเลยรอฟังว่าเค้าทำอะไร.. สรุปก็เป็นการร้องเพลงLOVE SONG ล๊าลาล๊าล๊าลาลาล่าลาลา Love together~~ ก็เลยร้องตามไปตลอดจนไฟเวทีสว่าง
 
 
ทุกคนกลับขึ้นมาพร้อมใส่เสื้อทัวร์ แว่บนึงเราเห็นสึหงิโซเดินไปหยิบกระดาษอะไรออกมา นึกว่าโพย... ที่ไหนได้... แบนเนอร์!!!!!!!! แบนเนอร์ของทีมสตรีทไทยแลนด์ค่ะ!!!!! เป็นอันเดียวที่เราไปเซ็นมาด้วย!!!!! 
 
 
แล้วไม่จบเท่านั้น เธอ เอา มัน ไป แปะ ไว้ ตรง ที่ ยก พื้น ตรง กลอง ค่ะ!!!!!!!!!!! โมเมนท์นั้นดีใจแทนคนทำป้ายมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก แล้วแบนเนอร์ที่เหลือก็ทยอยก็ขึ้นไปสู่มือของศิลปิน โอ้ยยยยย ดีใจแทนคนทำทุกคนเลยจริงๆนะคะ สุดยอดไปเลยยยยยยยยย
 
 
ริวอิจิพูดขอบคุณแฟนๆ แล้วบอกว่า เพราะเสียงเรียกของทุกคนเราเลยได้มาเจอกันในวันนี้ (ประมาณนี้นะคะ จำเป๊ะๆไม่ได้) เพลงนี้ที่จะร้องจึงเป็นเพลงที่อยากจะมอบให้ทุกคน I for You....
 
 
ปริ่มมากกกกกกกกกกกกกกกกก ปริ่มมากกับเพลงนี้ค่ะ เป็นเพลงที่มั่นใจว่าทุกคนในฮอลล์ต้องรู้จัก!! เป็นเพลงที่กระทั่งคนที่ไม่ฟังเพลงญี่ปุ่นยังรู้จักเลย ดีใจที่ได้ร้องเพลงนี้ร่วมกันกับทุกคนในฮอลล์นะ ฮือออออออออ น้ำตาเกือบหยดแหมะเลย ซึ้งอ่ะ >___< เอามือกุมอกแล้วนั่งฟังอย่างตั้งใจเลย ฮือออออออออ รอมานานในที่สุดก็ได้ฟังงงงงงงงงงงงงงงง
 
 
เพลงต่อไปที่เรียกเสียงฮือฮาให้คนในฮอลล์ได้มากคือเพลง Blue Transparency ที่เราน่ะไม่รู้จักเลยยยยยยยยย แต่จำได้ว่าเป็นเพลงที่พี่เอ๋ได้มีโอกาสไปบอกกับอิโนะรันตอนที่ได้ไปแฟนมิตว่าอยากฟังมาก อยากฟังจริงๆนะ อะไรทำนองนี้ เลยรู้สึกดีใจแทนคนขอด้วยจริงๆ กลับมาจากคอนฯก็เห็นว่ามีแฟนๆส่งไปหาชินยะผ่านทางทวิตเตอร์ด้วยอีกทาง นี่เค้าฟังคำขอของแฟนๆมากขนาดนี้เลยเหรอ!! ซึ้งอ่ะ!!! แม้ว่าเพลงนี้จะทำให้เราอดฟังเพลงBELIEVEที่อยากฟังมาก แต่ก็ไม่ได้รู้สึกเสียดายอะไรเลยนะ ดีใจมากๆด้วยซ้ำกับเหตุการณ์น่ารักๆแบบนี้ >_<~
 
 
จบจากเพลงเซอร์ไพรส์แฟนๆไปพี่ริวก็บอกว่า เอาล่ะ เรามาแนะนำสมาชิกกันเถอะ!!! กรี๊ดค่าาาาาาา ชอบค่าาาาา เอาเลยค่าาาาาาาาาาาาาาา โดยพี่ริวเป็นคนแนะนำสมาชิกแต่ละคนให้เริ่มจากกลอง (ชิ๊นหย๋าาาาาาาาาาาาาาาา) เบส (อปปร๋าาาาาาาาาา //ผิด!!!) กีตาร์ (อิโน๊ะหร๋านนนนนนนนนนนนนนนน) กีตาร์ (ฟหกด่าสงเาสกเากสหกเฟฟนหำะ ไม่เป็นภาษาแล้วค๊าาาาาาา) และสุดท้ายที่ร้องนำ ซึ่งเราเข้าใจว่าพี่ริวจะพูดเอง ปล่าวค่าาาาาาาา เป็นเสียงนุ่มๆของสึหงิโซค่าาาาาาา กรี๊ดแตกเลยค่าาาาาาาา 5555555555555 (หริ๊วอิจี๋~~~~~~~~~~~~)
 
 
ก่อนที่เพ่ริวจะบอกว่าเพลงสุดท้ายจริงๆแล้วนะ
 
 
เป็นเพลงWISHค่ะ ตอนอินโทรเมโกะถึงขั้นกระโดดจากเก้าอี้เลยตรงท่อน I wish ดีใจสุดๆๆๆๆ มันต้องเพลงนี้แหล่ะ!!!!! น้ำตาจะไหลจริงๆ รู้สึกถึงความรัก(?)ผ่านทางเพลงนี้เลยจริงๆ เราร้องตามมั่วเนื้อบ้างเป็นบางท่อนแต่ก็แฮปปี้สุดๆกับเพลงนี้เลยล่ะค่ะ
 
 
พอจบคอนฯทุกคนก็เดินโบกไม้โบกมือให้แฟนๆทุกคน พอซักแป๊บนึงพี่ริวเรียกให้ทุกคนมายืนเรียงแถวหน้ากระดาน จับมือกันแล้วกระโดด เป็นการปิดคอนเสิร์ตลงอย่างสวยงาม 
 
 
 
หลังจากนั้นก็เป็นช่วงแจกข้าวของ(?) ประพรมน้ำมนต์(?) เช็คเรตติ่งติ้ง(ว๊อสสสสสสส) สึหงิปาขวดน้ำได้แบบ เหยยยยยยยยดดดดดดดดด ไกลไปมั้ยคะะะะะะะะะะะะ เหมือนเห็นขวดน้ำกระแทกคนด้วยล่ะ เอิ๊กกกกก ชั้นบนอย่างเราๆก็นั่งมองภาพตรงอารีน่าด้วยความบันเทิงใจ สมาชิกค่อยๆทยอยกันลงไปจนหมด เหลือแค่สึหงิโซอยู่บนเวทีเป็นคนสุดท้าย ก่อนจะอำลาเวทีลงไปด้วยการไหว้ที่สวยที่สุด!!! ตรึงใจมากเลยค่าาาาาาาาาาาาาาาา ตายยยยยยย ตายสนิทททททททททททททท

ก่อนที่นางจะเดินเข้าหลังเวทีไป จากตรงที่เรานั่ง ได้เห็นว่ามีสตาฟคนนึงรีบถือไม้เท้าประจำตัวของสึหงิออกมารอด้วยท่าทางตื่นๆเหมือนกับลุ้นมากๆว่าให้นางเดินเข้ามาซะที จังหวะนั้นเลยที่ทำให้เราอึ้ง... เมื่อนึกขึ้นได้ว่า นี่เธอขาเจ็บอยู่ไม่ใช่เหรอ..... แล้วท่าที่ลงไปนั่งกางขาข้างเดียวนั่นล่ะ... โอ๊ยยยยยยยยยยยยยย อยากจะร้องไห้เลย นี่ทำได้ยังไงงงงงงงงงงงงงงงงงง แล้วก็ได้เห็นสตาฟซังคนนั้นเข้ามาประคองสึหงิเดินลงไปด้วยล่ะ ฮือออออออออออออออออ
 
 
คราวนี้ไม่ได้ฟินสตาฟซังเลยนะ แต่ปลื้มแผนกแสงสีเสียงมากกกกกกกก ถึงกีตาร์ของสึหงิโซจะมีปัญหาหลายครั้งแต่ซาวนด์ทุกอย่างมาเต็มมาครบมาก แสงนี่ไม่ต้องพูดถึงเลย มันสวยจนต้องพูดซ้ำหลายๆครั้ง ย้ำไปอีกหลายๆปี ประทับใจมากเลยล่ะค่ะ!!
 
 
ที่จริง...
 
 
 
ตอนจบช่วงแรกไปนี่สภาพเราอนาถมากอ่ะ เหมือนจะตายอยู่แล้ว ทั้งกรี๊ดเสียสติกับเพลง กับแบนด์แมน และกับแฟนเซอร์วิส!!!! คือปุ่มปรับระดับความฟินกับปุ่มสติแม่มพังพาบไปแล้ว ลุงๆจัดหนักมากกกกกกก กะให้ตายเลยใช่มั้ย!?!? 
 
 
คือ... คู่เมนของเราคือ JI, SR, JS 
 
 
แต่....ทว่า.....
 
 
 
เรือJIแม่งอัปปางไปแล้วอ่ะ!! 5555555555555555555555555555
 
 
แห้งแล้งโคดโคดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ไม่มีอะไรเล้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
 
 
ถึงจะมีโมเมนท์ที่พี่เจหันไปสบตาใส่อิโนะปริ๊งๆ แต่....ก็แค่นั้นอ่ะ!!!!!!!
 
 
JSถึงไม่วิ้ดวิ้วมากแต่ก็มีมาให้เสียสติเนืองๆ SRนี่ยังไงก็ต้องมีอยู่แล้ว กรี๊ดคอแตกกกกกกกกกกกกกก สติสลายกลายร่างเลย
 
แต่ที่เยอะเนี่ย......... ประกอบไปด้วยอิโนะรันทุกชอต!!!!!!!!!!!!!!!! 
 
 
พระเจ้าคะ.... เกิดอะไรขึ้น........
 
 
IR!!! IS!!!!! กระทั่งกับISHก็ยังมี!!!!!!!!!! แต่ไม่มีJI!!!!!!!
 
 
อัลลัยคะอิโนะรันนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
 
 
นี่ขึ้นไปสู่ยอดพีระมิด #ผิดส์ ตั้งแต่เมื่อไหร่??? ทำไมชั้นไม่รู้!!!!
 
 
//ทรุดตัวกลางสปอร์ทไลท์
 
 
//เราจบรีพอร์ทที่มีแต่การสครีมนี้กันเถอะค่ะ
 
 
 
LUNA SEA The End of The Dream Live in Bangkok
 
Set list
 

LOVELESS

Dejavu

G.

END OF SORROW

TRUE BLUE

Rouge

gravity

Providence

MOON

The End of the Dream

STORM

DESIRE

ROSIER

TONIGHT

 

-en-

 

I for You

Blue Transparency

WISH

 
 
ประทับใจมากมากกับคอนเสิร์ตในครั้งนี้ แหกปากนั่งดิ้นๆเฮดแบงๆๆๆจนลืมตาย กลับบ้านแล้วอะดรีนาลินยังฟุ้งกระจาย หลับแบบรู้ตัวตลอดทั้งคืนจนเช้าเลย 555555555555 แน่นอนว่าตื่นเช้ามาสภาพอย่างกับซากอะไรซักอย่าง คอไม่มีเสียงได้อีก เลยต้องมีตัวช่วยเต็มสตรีม!!

 
 
 
อยากจะขอบคุณทุกอย่างทุกคนทุกฝ่ายที่ทำให้มีคอนฯในวันนี้นะคะ ถึงจะมีข้อสงสัย+ข้อติหลายอย่าง แต่พอคิดว่าเราได้ดูวงในฝันของเราตั้งแต่เด็กที่บ้านเกิดแบบนี้ก็ไม่รู้จะบ่นอะไรแล้วล่ะค่ะ
 
 
 
ที่สำคัญ...
 
 
ขอบคุณลูน่าซีที่มาช่วยเติมไฟให้กับชีวิตเรานะคะ!!
 
 
Ryuichi – เราเคยเจอกันแล้วครั้งนึง แต่ครั้งนั้นมาเป็นคาวามุระซังเนอะ คนละฟีลกับครั้งนี้เลยจริงๆ นี่คือ “ริวอิจิ” คนที่เราเฝ้ารอและอยากเจอมาโดยตลอดค่ะ พลังเสียงที่ส่งมาถึงมันยิ่งใหญ่มากในความรู้สึกของเรา ขอบคุณมากค่ะที่ทำทุกอย่างมาจนถึงตอนนี้
 
 
Sugizo – เราเคยเจอกันแล้วครั้งนึง แต่ครั้งนั้นมาในฐานะX-Japanเนอะ คนละฟีลกับครั้งนี้เลยจริงๆ นี่คือ “สึหงิโซ” คนที่เราเฝ้ารอ อยากเจอมาโดยตลอด และเป็นต้นแบบของมือกีตาร์ที่เราชอบมากอีกสองคน สรุปคือชีวิตนี้เราได้เจอมือกีตาร์ที่เราชอบมากๆที่เป็นแนวๆเดียวกันแบบเคาะบล็อคครบแล้วทั้งสามคน ส่วนตัวคิดว่าสึหงิโซชอบเล่นกับแฟนๆระยะไกลนะ หรืออาจจะเป็นเพราะท่ากรีดกรายกว้างๆนั่นมันกระแทกใจเรากันแน่นะ.. ฮาาาาาาาาา ประทับใจจริงๆค่ะ
 
 
Inoran – ผู้ชายที่เราชอบแซวว่าเป็นผู้ชายซึมกะทือคนนั้น ไม่น่าเชื่อว่าเวลาเล่นไลฟ์จะมีเอเนอจี้เหลือล้นขนาดนี้ เล่นกับแฟนๆแถวหน้าบ่อยมากจนเราที่อยู่ข้างบนยังสังเกตเห็นได้ เป็นผู้ชายที่โมเอ้จริงๆ
 
 
J - คิง ออฟ เซเมะ ของเรา ถึงตอนนี้จะกลายร่างเป็นเจจุนอปป้าหมีขาวตัวใหญ่ยิ้มโชว์ฟันกาตุ่ยแก้มย้วยน่ากอดไปแล้วก็ตาม เวลาออนสเตจก็ยังเท่มาก เท่มากมากกกกกกกกกกกกก เหมือนเดิม ลีลาการเล่นเบสที่เป็นต้นแบบของมือเบสอีกคนที่เราชอบก็ได้เห็นแล้ว พี่เจเล่นกับคนดูเยอะพอๆกับอิโนะรันเลย แถบข้างหน้าต้องตายเรียบ ต้องมีการหลงเมนตัวเองกันอย่างแน่นอนอ่ะ
 
Shinya - ชินยะป๊ะป๋าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา อยากเจอมานานแล้ววววววววววววววววว น่ารักเหมือนที่คิดไว้จริงๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ภรรยาสบายดีมั้ยคะะะะะะะะะะะ //โดนตรบ ((เล่นมุกนี้ในฐานะเป็นแฟนมอร์ินิ่งและแฟนทัมโปโปะรุ่นแรกฮร่ะ ฮาาาาาาาาาา)) ชอบเสียงกลองของชินยะมากที่สุดเลย ชอบความหนักแน่นนุ่มลึกและบ้าคลั่งของเขามาก ดีใจสุดๆที่มีโอกาสได้เห็นชินยะในฐานะมือกลองของลูน่าซีค่ะ!!
 


ปล่อยแก่คราวหน้า(??)ก็เป็นGlayแล้วสินะ :D
 
แต่ก่อนจะปล่อยแก่อีกรอบ ขอไปแอ๊บเด็ก(???)กับScandal, Kra, และวงวีเคย์อื่นๆก่อนนะ  
 
ฮาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
 
 
Ijou,
Meiko S. deshita 

Comment

Comment:

Tweet

JI เขาไปกุ๊กกิ๊กกันในมุมมืดค่ะ ><

#2 By TiGGeR-L on 2013-02-09 19:26

ขอบคุณที่พาเก๊าไปดูนะก๊ะ
คราวหน้าเก๊าจะพาไปดูน้องๆบ้างนะก๊ะ XD

#1 By คาโอเรนจ้า on 2013-02-09 09:28