*~Meiko no Blog~*

Anata no tegami ni wa yome nai ji dake
Atte sono kuchi kara kikasete hoshii

Narenai shiro wa nigate toiki sae hibiku
Sora no iro sae shiretara sukuwareru noni
Umaku dekinu kokyuu mo itsuka wasuretai
Sou negaeru tsuyo sa mo hikanabi sou de

'Utsu fuse no asu' utaeba toge o tsutau suimin
karada ni karamaserareta Restraint
Even the mind seems to sleep
Hoho ni fureta netsu wa totemo natsukashiku yasashii
Mourou no hazama de mita kage danshoku no yume

Anata ni utsuru watashi no me ga
Anata o miushinau hi ga kite mo
Kono me ni yakitsuite kureteiru
Komorebi no hibi to anata wa
Tsurete ikanaide

Nijimu shiro ga yureru
Kotoba mo wasure sou
Namida wa nagare te doko e yuku no
Watashi no namae o yonde
Kudakeru kurai daite
Kore ijou ushinau no wa kowai

Anata wa doko de watashi no koto utatteiru no
Mimi o sumashite mo hibiku no wa fuantei na kodou
Even the mind seems to sleep
Hoho ni nokotteta hazu no netsu ga omoidasenai
Mourou no hazama de mita no ha kanshoku no genjitsu

Senba no totemo chiisana Anata no negai ni yorisotte
Egao mo kaesezu ni tada Toiki o kazoeteita kioku no saigo ni ?
Anata no koe ga kikoete Subete o nakushita asa
'hitotsu ni narenu futari'  

ในจดหมายของคุณนั้น มีเพียงบางคำที่ผมไม่สามารถจะอ่านมันได้

ผมอยากจะเจอคุณแล้วฟังมันจากปากของคุณมากกว่า

สีขาวที่ไม่เคยชินทำให้ผมทำได้แค่เพียงกรีดร้องออกมาเป็นเสียงกระซิบ

ถึงแม้ว่าผมจะปลอดภัยเพียงแค่ได้รับรู้สีสันของฟากฟ้า

ซักวันหนึ่ง ผมอยากจะลืมลมหายใจที่ดิ้นรนนั่นเหลือเกิน

ดังเช่นความแข็งแกร่งของคำอธิษฐานที่ดูเหมือนจะไร้ค่าโดยสิ้นเชิง

ถ้าผมร้องเพลง “วันพรุ่งนี้ที่หดหู่” ความยับยั้งชั่งใจที่ถูกโอบล้อมร่างกายที่หลับใหลอยู่จะถูกทิ่มแทงด้วยหนามแหลม

แม้แต่จิตใจของผมก็ดูเหมือนจะหลับใหล

ความอบอุ่นที่สัมผัสอยู่ข้างแก้มช่างอ่อนโยนเสียเหลือเกิน

เงาที่ผมมองเห็นในแสงสลัวของวังวนนั้น ช่างเป็นภาพฝันที่อบอุ่น

ดวงตาของผมที่สะท้อนภาพของคุณ

แม้ว่าวันที่คุณจะลับสายตาไปจะมาถึงก็ตาม

ดวงตาที่ถูกแผดเผา

วันที่แสงแดดส่องทะลุแมกไม้ลงมา

คุณจะไม่พาผมไปกับคุณด้วย

ภาพสีขาวอันมืดมัวได้สั่นไหว

ดูเหมือนว่าแค่คำพูดก็จะลืมไปแล้วสิ้น

น้ำตานั้นได้ไหลไปอยู่ที่ไหนกันนะ

ได้โปรดเรียกชื่อของผม

แล้วโอบกอดผมจนผมจะแตกสลาย

ผมกลัวเหลือเกินที่จะต้องสูญเสียอะไรไปมากกว่านี้

ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหนกัน กำลังร้องเพลงที่เกี่ยวกับผมอยู่หรือเปล่า

แม้ว่าผมจะตั้งใจฟังขนาดไหนก็ได้ยินแค่เพียงเสียงสะท้อนของการเต้นของหัวใจที่ไม่เป็นจังหวะ

แม้แต่จิตใจของผมก็ดูเหมือนจะหลับใหล

ผมไม่อาจจะระลึกถึงความร้อนที่หลงเหลืออยู่บนแก้ม

ที่เห็นจากในแสงสลัวนั้นก็คือปัจจุบันที่จืดจาง

เหล่านกกระเรียนกระดาษหนึ่งพันตัวที่แสนจะเล็กจ้อย

ได้นำพาความหวังของเธอลงไปด้วย

แม้ว่าเธอจะไม่ยิ้มตอบกลับมาให้ ขอเพียงแค่รู้สึกถึงลมหายใจ

เป็นความทรงจำสุดท้าย

ผมได้ยินเสียงของคุณในเช้าที่ทุกสิ่งทุกอย่างได้มลายหายไปจนสิ้น

“ทั้งสองไม่อาจจะรวมกันเป็นหนึ่ง”

ALL THAI TRANSLATION BY Meiko S.

ALL RIGHT RESERVED

COPY IS NOT ALLOWED

*~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~*

ไม่รู้แปลถูกรึเปล่าด้วยสิ.....

แต่กำลังชอบเพลงนี้อย่างบ้าคลั่งเลยล่ะ.....

จุดเริ่มต้นที่ทำให้ชอบเพลงนี้ก็คือ ตอนนั่งดูEnd Credit หนังสั้นของหนูนาที่มีชื่อเดียวกับชื่อเพลง...

ดูแล้วแบบ..มันเข้ากับเพลงอย่างประหลาด...


หลังจากนั้นก็เลยไปหาโหลดพีวีมาดูจากในวีโอ้...

สารภาพ...




ดูไม่รู้เรื่อง...






(555555555555+)

โชคดีที่มีคนอัพเวอร์ชั่นไลฟ์ให้ดูเลยจิ้มโหลดซะ......




เท่านั้นแหล่ะ............




อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก



ชอบว้อยยยยยยยยย โดนว้อยยยยยยยยยยยยยย ไคคุงน่ารักกกกกกก(ไม่เกี่ยวววว)


(ในวงนี้เราก็ชอบไคคุงเนี่ยแหล่ะ ^^" )


บรรยายไม่ถูกเลยว่าชอบเพราะอะไร...

รู้แต่ว่าหลังจากวันที่ได้ดูไลฟ์อันนั้นแล้ว......


เราเปิดเพลงนี้ฟังเพลงเดียววนไปวนมาอยู่สามสี่วันติดๆกัน



ตอนนี้ก็เริ่มฟังเพลงอื่นๆของวงนี้แล้วล่ะ (ขอบคุณวงthe HellioNที่ทำให้เราอยากฟังเพลงของกาเซทนะ)


ต่อไปจะโฮกเพลงอะไร........




เมื่อไหร่ที่แปลเพลงครั้งต่อไปก็รู้กันเองแหล่ะ..




Ijou,
Meiko S. deshita~



ปล. ฟังเพลงนี้แล้วภาพในหัวทำไมเป็นคนไข้โรคจิตที่อยู่ในรพ.ล่ะ..??