*~Meiko no Blog~*

*เอนทรี้นี้ยาวมากนะคะ.. แถมบ่งบอกอาการแฟนเกิร์ลได้อย่างชัดเจน 5555* 

My Boomอันนี้แรงแซงอันเก่าที่ตั้งใจจะเขียนไปเลยอ่ะ

เก็บอันเก่าไว้ก่อนละกันน้า..ฮ่าๆๆๆ

ก็.... ถ้าจะย้อนไปช่วงครึ่งปีที่ผ่านมา เป็นช่วงที่เราอิ่มตัวขั้นสุดท้ายกับทุกอย่างที่สนใจอยู่..

อาทิเช่น

(ใครใจไม่กว้างพออย่าอ่านนะ)

H!P -  ก็เริ่มจากข่าวบอง, มอร์นิ่งยุคปัจจุบัน, ข่าวมากิออกจากค่าย... พอมีเรื่องดีเช่นยูนิต Ongaku GATAS... ก็มีคนที่ไม่อยากจะเห็นหน้ากลับเข้ามา แล้วก็ มาโนะเอริที่เพิ่งเริ่มตามก็โดนออกจากยูนิตรอทำโซโล่... เรื่องดีมีอยู่สองเรื่องคือยูนิตนั้นมี่กับป๋าได้อยู่ด้วยกัน และคอนเอลเดอร์ที่น่าดูกว่าวันเดอร์ฟูลมากๆ

Cover&Cosplay - อิ่มมาก เบื่อมาก เซ็งมาก แล้วช่างแม่งไปหมดแล้ว โดยเฉพาะโคฟ (เพราะคุ้นเคยและคลกคลีมากกว่าคอสน่ะ)

กิมจิ - เบื่อที่สุดในสามโลก ทุกอย่างที่เป็นกิมจิ ละคร เพลง ดารา นักร้อง แฟชั่น ขนมนมเนย ค่ายเพลง, ค่ายหนัง, ผู้จัดละคร, นิตยสารไทยที่พยายามทำทุกอย่างให้เป็นเกาหลี เบื่อม๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก  เราคุยเรื่องกิมจิได้เฉพาะที่เพื่อนที่สนิทเอามาเล่ามาคุยให้ฟังเท่านั้น เพราะเพื่อนเราคนนี้สติยังดี และโตมากพอแล้ว ไม่ใช่เหมือนเด็ก (เน้นว่าเด็ก) ที่บ้ากิมจิแล้วเสียสติไม่ลืมตามองดูรอบข้าง กะอีแค่สมาชิกเพิ่มก็ตีกันจะตายห่าเนี่ย........ เป็นเหตุผลที่เอามากัดกันได้ไม่จบไม่สิ้น... เออ...ก็ดีเนอะ..... ขอโทษที่ชินชากับเรื่องเหล่านี้ซะแล้ว

ฯลฯ อีกมากมาย

ทำให้เราเริ่มอยากจะดีดตัวเองกลับไปอยู่ในวังวนของเพลงเจร็อคเหมือนเดิม พอมันเลยจุดอิ่มตัวขั้นสุดยอดไปแล้ว เลยวิ่งโร่ไปขอความช่วยเหลือจากหนูนาให้แนะนำเพลงดีๆให้ฟัง ซึ่งช่วงที่ผ่านมาก็พอได้ฟังได้ยินวงที่หนูนากำลังสนใจอยู่บ้าง แล้วก็ได้มาทำความรู้จักกับวงนี้

(อ่านว่า เค-ระ นะคะ ไม่ใช่คร่าแต่อย่างใด..เมโกะล่ะเสร๊อเสร่ออ่านชื่อวงผิดซะนี่)

ตอนแรกที่รู้จักวงนี้ก็ไม่คิดว่าโลโก้เค้าจะน่ารักหวานแหว๋วขนาดนี้.. ซึ่งใครจะไปรู้...ว่าโลโก้วงน่ารักขนาดนี้ สมาชิกวงจะน่ารักกว่าโลโก้เป็นไหนๆ....

ตอหลดตอแหลเชียวเมโกะ




รู้จักครั้งแรกเพราะนาโฮกมือเบสวงนี้เอามากๆ...พอๆกับที่เหน็บร้องนำและมือกลองเอามากๆน่ะ


จำได้ว่าคืนนั้นนาโยนลิงค์ยูธูปมาให้อย่างเยอะอ่ะมีวงโน้นนี้ๆเต็มไปหมดเลย

แล้วเมโกะก็มาติดกับเอาเข้าเพลงนี้

Kra - 無拓と無拓と

ภาพในพีวีเจ๋งดีอ่ะ เป็น2D (ห๊ะ??) คือเป็นภาพเลื่อนจากซ้ายไปขวาเหมือนเกมมาริโอ้สมัยก่อนอ่ะ เพลงก็โดนเอามากๆ เลยว่าจะลองทำความรู้จักกันดู...







(ค้นพบภายหลังว่า...ไม่น่าเลยตรู)




ก็เลยไปเอาแผ่นที่นาไรท์ๆมาให้มานั่งดูใหม่อีกรอบ


แล้วก็มาเจอกับเพลงนี้

Kra - Artman


พีวีขึ้นมาเจอหมาหนึ่งตัว...งงเลย..ฮ่าๆๆๆ แล้วพอมือกลองขึ้นมาปั๊บ....


"นี่มันยาสุโนะนี่"



ต่อไปเรื่อยๆ...



"อ๊ะ มินิมี"



"เห้ยนั่นหยั่นไซ่เฉิน"






คิดดูละกันว่านาโฮกมากๆขนาดเราจำหน้าและชื่อสมาชิกวงนี้ได้สามในสี่อ่ะ (ถึงจะเป็นชื่อผิดๆเพี้ยนๆไปบ้างก็เถอะน่า)


ขาดแต่ไมโจะ มือกีต้าร์ที่ไม่ค่อยถูกพูดถึง...





แต่ในเวลาต่อมา.......เมโกะก็หลงรักเค้าหัวปักหัวปำเลยล่ะ ฮ่าๆๆๆๆ

เอาล่ะ....มารู้จักสมาชิกในวงกันเลยดีกว่า....

Keiyuu as Vocal

เค้าชื่อเคยู แต่ปกติเราเรียก (ตามเพื่อนๆ) ว่า มินิมีมั่งล่ะ อีหนูมั่งล่ะ

บุคคลที่แรงเกินห้ามใจ(ไม่ให้ด่า) ผู้สร้างอาถรรพ์มากมายให้กับคนที่ริจะท้าทายอำนาจของเค้า เช่น การเรียกเค้าว่าเตี้ย เนื่องจากเคยูมีความสูง(ที่น่าจะบวกส้นรองเท้า)อยู่ที่ 1,560 มิลลิเมตร.... ย้ำ!! มิลลิเมตร เท่านั้น เรียกได้ว่าเป็นนักดนตรีฉบับกระเป๋าอีกคนนึงที่เรารู้จักเลยก็ว่าได้ (สูงน้อยกว่าไฮด์และเพ่เคียว วงเดอร์อ่ะ)

หรือนินทาว่าหน้าเหมือนการ์ตูนPucca

(เหมือนป่ะล่ะ??)

หรือไม่ว่าจะนินทาว่าร้ายใดๆ หรือเปิดเผยตัวว่าชั้นจะท้าทายแกนะมินิมี


มันผู้นั้น.............ไม่ค่อยได้ตายดีเท่าไหร่...ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ



ก็ไม่ถึงขนาดน้านนนน แค่คอมดับ, ทีวีดับ, ไฟดับ, เอมค้าง ฯลฯเอง

ของเมโกะเจอหม้อแปลงระเบิดหน้ารร. กับฮาร์ดดิสก์โน๊ตบุ๊คเจ๊งอย่างกู้คืนไม่ได้



โถว..............ว



เพราะฉะนั้นเราจะข้ามไปคนต่อไปเลยนะ....

อ๊ะเดี๋ยวก่อนสิ...ต้องสรรเสริญเคยูซาม่ะก่อน....


สิ่งที่ทำให้เราประทับใจและชอบเคยูก็คือ.... ความสามารถในการร้องเพลงของเค้า จัดได้ว่าไม่ธรรมดาเลยจริงๆ (หนูนาเรียกว่า "เด็กเธียเตอร์" ไปแล้ว) เนื้อเสียงนุ่มน่าฟังก็จริง แต่มันมีอะไรมากกว่านั้นนะครับพี่น้องงงงง ไม่อย่างนั้นเมโกะไม่ถูกใจหรอกกกกกก

เค้ามีเรนจ์เสียงที่กว้างมากกกกกกกกกกกกกกก เรียกได้ว่าถ้าไล่คีย์เปียโนไปเรื่อยๆ เผลอๆเคยูอาจจะไล่เสียงไปได้ถึงสี่*ออคเตฟ (Octaves) คือเค้าสามารถร้องเสียงต่ำมากไล่ไปเสียงแหลมสูงได้อย่างสบายๆ แถมพลังเสียงก็สุดยอด... เราไม่เคยเจอนักร้องเจร็อค(โดยเฉพาะวิช่วล)คนไหนทำได้ขนาดนี้

ขนาดไหนน่ะเหรอ.......

ไม่ว่าไมค์จะอยู่ตรงไหน ตราบเท่าระยะมือเอื้อมถึง เราจะได้ยินเสียงเคยูอยู่เลยอ่ะ

เช่นว่า ยืดมือที่ถือไมค์ออกไปสุดแขน, เอาไมค์ไว้ตรงแถวๆหัวเข็มขัด, เอาไมค์กดลงกับหน้าอก... ก็ยังได้ยินเสียงร้องอย่างชัดเจนมากๆเลย


แล้วก็อีกอย่างที่ประทับใจ....


จากเสียงร้องนิ่มๆหวานๆ จู่ๆอาเคยูคุงก็แหกปากขากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกออกมา ด้วยหน้าตายิ้มแย้มน่ารัก.....

โห.........โคดจะไปกันคนละทางเลย


ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ



พรสวรรค์และฝีมือจริงๆคับคนนี้ =.=)b


*ออคเตฟ หมายถึง ช่วงเสียง โดยวัดตั้งแต่โน้ตตัวโดต่ำ ไปโดสูง เช่น โด เร มี ฟา ซอล ลา ที โด ถือเป็น 1ออคเทฟ (โดต่ำไปโดสูง) ซึ่งปกติแล้วคนเราจะมีช่วงเสียงกว้างประมาณ2-3ออคเตฟ

Yura as Bassist

หรือที่ปกติจะเรียก หยั่น / อาหยั่น / หยั่นไซ่เฉิน (ชื่อนี้มีที่มา) / เจ๊ก / เจ๊กหน้ายับ / ตี๋ ฯลฯ


เอาจุดที่ประทับใจหยั่นก่อน.... เป็นจุดเดียวกับหนูนา... คือท่อนโซโล่เบสเพลงArtman (จิ้มยูธูปข้างบนดูสิ) แบบเออเว้ยเห้ย มือเปล่าตบเบสได้ใจมากตี๋ แล้วก็รู้มากจากหนูนา(อะเกน) ว่าหยั่นเริ่มเล่นเบสตอนอายุ20เท่านั้น!! จวบจนวันนี้แปดปี..... เล่นได้เทพขนาดนี้... หยั่นแม่ง....เทพ..................

เหตุผลที่เรียกยูระด้วยสรรพนามอะไรก็ตามที่ดูจี๊นจีนก็เพราะว่าหน้าตาเค้าดูไม่ญี่ปุ่นเอาซะเลย ดูยังไงก็คนจีนอ่ะ แถมด้วยว่าชื่อหยั่นไซ่เฉินนั้นเป็นชื่อที่ถูกใช้ในวงดาร์คไซด์ของเคระ (ซึ่งจะดาร์คไซด์ทำไมก็ไม่รู้) มีชื่อวงว่า

3648I?

(เมโกะก็เรียกว่าวง สาม หก สี่ แปด หนึ่ง ไปแล้ว)

ในโพรไฟล์แต่ละคนก็จะเปลี่ยนไปเลย คอนเซปท์อะไรไม่รู้แต่มินิอัลบั้มที่ออกมา (มันออกอัลบั้มด้วย!!!) เป็นเพลงคัฟเวอร์วงร่วมค่ายอย่า The gazettE, Kagrra, และ Miyavi รวมไปถึงคัฟเวอร์วงตัวเอง....


ค่ะ....พวกมันคัฟเวอร์เพลงของตัวเองทำอะไรก็ไม่อาจทราบได้ค่ะ

(แต่เพลงของ3648I?เนี่ยเมโกะชอบมากเลยนะ ฮ่าๆๆๆๆ)


เคยู เปลี่ยนเป็น โฮโฮเคียะคุ อาชีพเป็นพระ 

ยูระ เปลี่ยนเป็น หยั่นไซ่เฉิน อาชีพ จำไม่ได้ (ไว้ค่อยหามา)

ไม เปลี่ยนเป็น คาสึ

ยาสุโนะ เปลี่ยนเป็น สึบาสะ


จะเปลี่ยนกันเพื๊อ????????? 

หยั่นเป็นคนที่บ้าเกมขั้นลงแดงได้ถ้าไม่ได้เล่น เกมที่บ้าก็คือมอนฮัน (Monster Hunter) ถึงขนาดแต่งเพลง MH ขึ้นมา...ซึ่งแฟนๆไม่รู้เลยว่าย่อมาจากอะไร ไม่รู้เล้ยยยยยยย ไม่รู้จริงๆ หึๆๆๆ


ข้อดี(?)อีกข้อคือ หยั่นสอบใบประกาศการเป็นเชฟผ่าน.... เป็นพ่อครัวฝีมือดี...... (แล้วมาทำอะไรกับวงการเพลงละเนี่ย??) แล้วก็มีความรู้รอบตัวเยอะมากๆ (ดูจากรายการของคางุระ)

และหยั่น.....ขยันอัพบล็อคมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก วันล่ะสี่เอนทรี้ ซึ่งคนแปลอย่างข้าพเจ้า.....อยากจะถีบมันเหลื๊อเกินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน


(โฆษณาคั่น เราทำบล็อคแปลบล็อคของสมาชิกเคระอยู่ที่ http://kra-blog.exteen.com ถ้าว่างอยากอ่านอะไรประหลาดเชิญเยี่ยมชมได้ค่ะ)



เราควรจะข้ามหยั่นไปเพราะถ้าเม้าท์หยั่น อีกสามวันก็ไม่จบ...

อ่อ อีกอย่าง...เราว่าหยั่นเหมือนนี่

แฟนหนูปุ๊กก้าอ่ะ

พอเอามารวมกันก็จะกลายเป็น

ยูระxเคยู ???

*โกยเถอะโยม*









ต่อไปๆๆๆๆๆๆๆ

Mai as Guitarist (and Leader)


ไม / ไมโจะ / มังคุด เป็นชื่อที่เราเรียก


ตอนแรกไมโจะดูไม่ค่อยมีจุดเด่นเท่าไหร่ แต่ว่าพอมาได้ดูคอนเสิร์ตPSC Tour ก็ได้เห็นไมโจะเวอร์ชั่นขยับได้ แล้วก็ประทับใจที่รอยยิ้ม.......(อีกแล้ว) เอามากๆ เล่นกีต้าร์ไปยิ้มไป แถมเวลาเขย่ากีต้าร์ทีนี่ไม่ได้กลัวแขนเล็กๆสองข้างจะหลุดเป๊าะออกมากองอยู่ที่พื้นเล้ยยยยยยย

ไมโจะเป็นลีดเดอร์ก็จริง แต่มักจะโดนสมาชิกในวง(โดยเฉพาะไอ่สองแสบเคยูและยูระ)แกล้งอยู่เสมอ.......


และก็มักจะแต่งตัวเป็นสัตว์นานาชนิดมาก่อนที่จะมาปรับภาพลักษณ์ให้เป็นชายหนุ่ม(?)ธรรมดา...เค้าเคยให้สัมภาษณ์ว่าถ้าไม่ใส่พวกหูจะไม่มั่นใจ....


(โดนบังคับใส่ก็บอกมาเถอะโจะเอ้ยย)

น่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

(นอกเรื่อง...เค้าว่าเกลียดอย่างใดมักได้อย่างนั้น...เมโกะเกลี๊ยดเกลียดคนที่ชอบใส่หูหางโน่นนี่แล้วก็มาตกหลุมตัวเองตายเพราะไมโจะกันเลยทีเดียว)

กลายร่างเป็นฝรั่ง...?



และก็กลายเป็นคน(สวย)ธรรมดาๆ

ฝีมือกีต้าร์ของไมโจะก็ไม่ธรรมดานะ เพลงเคระพิสดารขนาดนั้นยังเล่นเองคนเดียวได้เลย เก่งอ่ะๆ เวลาเห็นเค้าไล่โน๊ตกีต้าร์แล้วแบบตะลึงไปเลย มือสวยด้วยล่ะ   ถึงบางทีจับคอร์ดพลาดแต่ก็พอเนียนไปได้น่า....


นับจากวันที่โฮกไมโจะมาจนถึงวันนี้ ก็เพิ่งจะประจักษ์ไม่กี่วันมานี้เอง...

ว่าจริงๆแล้ว.....อาไมโจะน่ะ




หัวกลวงชิปเป๋ง.......





จากรายการ Kagrra no su เทปที่เคระไปเป็นแขกรับเชิญ แล้วต้องแข่งเกมกันห้าเกมน่ะ (ตอนที่21-22?)


โจะหัวกลวงไม่ว่า หัวช้าอีกตะหาก




เอ๋อ เป๋อ เหลอ ที่หนึ่งเลย มิน่าล่ะ ใครๆเห็นก็อยากแกล้ง แถมดูเป็นคนขี้อายขี้เขินตลอดเวลาเลยด้วย เอาเข้าไป


ที่ว่าโจะหัวกลวงอ่ะนะ มาจากเกมที่ห้าที่ต้องตอบคำถามทั่วไป 10 ข้อ เมโกะว่าตรูเป็นคนต่างชาติตรูยังตอบได้เลยนะบางข้อน่ะ แต่นี่ได้ข่าวว่าคำถามเกี่ยวข้องกับตัวคันจิและประเทศญี่ปุ่นเป็นส่วนใหญ่.....


แล้วทำไมลื้อตอบไม่ได้ล่ะอาโจะ....?




เช่นว่า เขียนคันจิไม่ได้ (ยังพอทำเนา), ไม่รู้ว่าบนเหรียญ50เยนมีรูปใครอยู่, เมเจอร์ซิงเกิ้ลของคางุระ วงรุ่นพี่ร่วมค่ายก็ไม่รู้



เอะอะตอบผิดหมด.....



ยังดีที่ตอบคำถามที่เกี่ยวกับวงตัวเองได้น่ะ -*-



เอาน่า ถ้าเราหาเรื่องเหน็บไมโจะได้แล้ว แปลว่าเราก็ดูเป็นแฟนเกิร์ลวงนี้ได้อยู่พอตัวเลยทีเดียว




(มันน่าภูมิใจเหรอยะ??)

อันนี้แลดูเพ้อเจ้อนิดนึง.... ทำเป็นปาดขาวไว้ละกัน

ตอนแรกไม่เคยคิดจะให้ใครมาแทนที่ในตำแหน่งนี้แท้ๆ ไม่เคยคิดว่าจะชอบมือกีต้าร์ใครอื่นในตำแหน่งนี้ได้นอกจากไอจิแล้ว แต่ก็นะ...ไอจิคุง...แบ่งที่ให้ผู้ชายเอ๋อๆไปยืนข้างๆอีกคนได้มั้ยอ่ะ....



มาต่อกันที่คนสุดท้าย

Yasuno as Drummer

ยาสุโนะ / อิทุเรียน / คิตตี้


ยาสุโนะเป็นผู้ชายที่พยายามจะทำตัวแอร๊ยๆตลอดเวลา ทั้งๆที่จริงๆแล้วเค้าเป็นคนที่จัดว่าหน้าตาดีคนหนึ่ง แต่ด้วยกิริยาอาการที่พยายามจะแบ๊วหรือทำตัวสวยหรือทำตัวสาว ทำให้(พวก)เราอดจะจิกกัดด้วยความรัก(?)ไม่ได้

ชายหนุ่มคนนี้เรียกตัวเองว่า O-Pinku sama คาดว่าอันเนื่องมาจากสีผมที่เค้าทำมาโดยตลอดและเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่ไม่แนะนำให้ลอกเลียนแบบ ถ้าคุณไม่มีความมั่นใจว่าจะทำจริงๆ



แบบนี้ไง...









ลำพังสีผมไม่เท่าไหร่หรอก เมโกะชินมากับป้าหงิ (สุงิโซ กีต้าร์ลีดสุดแรดของลูน่าซี) กับคาโอ้ (คาโอรุ กีต้าร์ลีดของเดอร์ ออง เกรย์) แต่อากัปกิริยาแอร๊ยๆของยาสุโนะมันชวนกระตุ้นต่อมปากจัดได้ดีจริงๆ (ดูรูปขวาบนประกอบ)


เอกลักษณ์ของยาสุโนะบนเวทีไลฟ์ที่เห็นได้ชัดก็คือ เซตกลองของอีจะตกแต่งด้วยสีชมพู มีรูปการ์ตูนหน้าตัวเองที่หนังกลอง บวกด้วยไม้กลองที่เป็นสีชมพูเดียวกับสีผม..... หน้าตาตอนจิกกล้องและร้องเพลงตามด้วยจริต...จัดจ้าน......และดอกกุหลาบดอกโตที่คาบมาแจกทุกครั้งหลังไลฟ์จบ...........

โอ้..........มาย..............กอช.......................................



หลังๆมานี้เค้าเปลี่ยนสีผมเป็นสีทองซีดๆแล้ว....ดูแอ๊บหล่อได้ดีขึ้น......

แต่ใครไปจะลืมคุณเธอตอนผมชมพูแปร๋นได้ลงล่ะจ้ะ....

ถ้าไม่สนใจเรื่องภาพลักษณ์แรงๆของเค้า... ยาสุโนะก็เป็นมือกลองฝีมือเยี่ยมคนนึง ถึงจะไม่ได้ตีแรงหนักหน่วงอย่างยุกกี้ (ยูกิฮิโร่ มือกลอง ลาร์ค) หรือ เทคนิคหลากหลายอย่างทาเคโอะ (มือกลองพิเอโร่) แต่สไตล์การตีกลองแบบแจ๊สซี่ๆก็ดั๊นมาเข้ากับเพลงของเคระอย่างประหลาด เค้าไม่ได้อยากให้เสียงกลองเด่นหรือแรงล้ำแบบแฟชั่นของเค้า (เอ๊ะ..?) แต่จะออกแนวซัพพอร์ทเพลงทั้งหมดมากกว่า ฟังแล้วไม่ขัดหูเหมือนบางวงที่กลองโครมครามๆ ตามด้วยกีต้าร์สองตัวตีกัน แล้วร้องนำก็เอาแต่ขากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก (ไม่ได้พาดพิงวงไหนนะค๊า)



ยาสุโนะเป็นประเภทว่าตัวเองเก่งแต่ไม่อวดเก่งไม่โชว์พาวน่ะ



ครบแล้วใช่มะ.....สี่คนครบแล้วน่า 5555555555


ขอหนึ่งปย.สุดท้ายถึงสมาชิกแต่ละคน

เคยู - ขอดึงแก้มทีนึงได้ป่ะ? (หลังจากนั้นก็รอโดนตีนของเคยู)

หยั่น - ลื้อชอบอาหนูนักร้องนำใช่มะ?

ไมโจะ - ช่วยยิ้มน่ารักๆแบบนี้ต่อไปด้วยนะคะ

ยาสุโนะ - รู้ตัวมั้ยน่ะว่าตัวเองหล่อน่ะห๊ะ!!!

55555555555555555

จริงๆต้องขอบคุณวง12012 (อิจิ นี่ เซโระ อิจิ นี่ หรือเรียกแบบไทยๆก็หนึ่ง สอง ศูนย์ หนึ่ง สอง)นะ เป็นตัวแปรหลักที่ทำให้เราหันกลับมามองวงการเจร็อคและวิช่วล(?)ได้อีกครั้ง (หลังหมดอาลัยตายอยากไปกับการที่พิเอโร่ ดิสแบนด์)




เพลงCycloneที่เป็นเพลงEndingของอนิเมRomeoxJuliet สะดุดหูและสะดุดใจเมโกะมากๆ ถึงกับแบบ... เห้ย นี่มันเพลงเจร็อคนี่!! มีวงที่เล่นเพลงดีๆอย่างนี้ด้วยเหรอ?? อะไรทำนองนั้น




จบละ...ยาวโคด... 555555555


ใช้เวลาเขียนหนึ่งคืนกับสองชั่วโมง ใครอ่านจบเอาโล่ห์(จากยาสุโนะ)ไปเลย



ต้องขอบคุณเคระนะ...ทำให้เราเปิดใจรับค่ายพีเอสซีได้ขนาดนี้ 555555

จริงๆแล้ว....พวกแกก็ตลกดีนี่หว่า..... 5555555555555555555555555



ขอบคุณหนูนาสำหรับทุกภาพ ทุกไฟล์ ทุกเสียง และทุกอย่างจริงๆที่ทำให้ชีวิตเราไม่เหี่ยวเฉา

ขอบคุณผู้ร่วมขบวนการโฮกเคระด้วยกัน พวกลื้อตลกทุกคนเลย 55555555





Ijou,
Meiko S. deshita~