*~Meiko no Blog~*

สองวัน..สองพันกว่า.....


ไอ่สองพันที่ว่าน่ะ คือเงินที่เสียไปเนื่องจากการไปโรงพยาบาลนั่นเอง -*-


คืองี้ เมโกะเป็นลมพิษน่ะ -*-

----------------------------------------------------*

เกร็ดความรู้ 1

ลมพิษ Urticaria

อาการ

จะเริ่มด้วยอาการคันหลังจากนั้นจะมีอาการบวม wheals อาจจะเป็นขนาดเล็ก หรือขนาดใหญ่โดยตรงกลางผ่ื่นสีจะจางและไม่นูน โดยมากผื่นจะหายไปใน 24 ชั่วโมงถ้าเป็นนานเกิน 24 ชั่วโมงให้นึกว่าอาจจะเป็นโรคอื่น ในรายที่เป็นมาก อาจมีอาการบวมของหนังตา ริมฝีปาก อวัยวะเพศ ทางเดินหายใจเรียก Angioedema ผู้ป่วยอาจจะมีทางเดินหายใจอุดกั้น ซึ่งเป็นภาวะฉุกเฉิน โรคลมพิษแบ่งเป็นสองชนิด

• ลมพิษชนิดปัจจุบัน Acute urticaria เกิดอาการลมพิษหลังจากได้รับสารทีแพ้ ผื่นมักจะหายใน 24 ชั่วโมง แต่บางคนผื่นอาจจะอยู่ได้ 2-3 วัน สาเหตุมักจะเกิดจากอาหาร ยา และการติดเชื้อไวรัส
• ลมพิษเรื้อรัง Chronic urticaria เป็นลมพิษที่เป็นเรื้อรังเกิน 6สัปดาห์ สาเหตุอาจจะเกิดจากได้รับสารที่แพ้อย่างต่อเนื่อง เช่น ได้รับยาปฏิชีวนะที่อยู่ในนม สารถนอมอาหาร สีสารปรุงรส

Credit : siamhealth.net

(อ่านต่อได้อีกที่ลิงค์นะ โรคลมพิษมันมีหลายชนิดมากเลย)

----------------------------------------------------*

วันเสาร์ตอนเช้า มีอาการมีจุดๆขึ้นตามแขน เราก็นึกว่าโดนยุงกัดธรรมดา แม่บอกว่าโดนตัวเรือดในที่นอนกัด เพราะเตียงแกโสโครก -*- 5555 เราก็นึกว่าไม่เป็นไร ก็ออกไปทำไบท์ตามปกติ


พอไปเปลี่ยนเสื้อผ้านี่แบบ เห่ย...ทำไมมันดูเยอะขึ้น?? ที่ขาก็ขึ้น อะไรกันนี่?? แต่ก็ไม่สน ก็ไปทำไบท์ แล้วพอดีวันนั้นใส่ชุดขาสั้นไปมันเลยเห็นชัดมากมาก ก็เริ่มวิตกจริตว่าชั้นเป็นอะไร?? วิ่งไปซื้อยาแก้แพ้มากิน ก็ไม่หาย ไปๆมาๆ ก็รู้สึกหนาวมากๆ ทั้งๆที่ปกติก็ไม่ได้รู้สึกหนาวขนาดนี้ รอยผื่นแดงเริ่มลามทั้งขารวมถึงหัวเข่าด้วย จนปวดเข่า เดินไม่สะดวก ใกล้เลิกงานนี้ยืนไม่ไหวแล้วเลยไปนั่งพักข้างใน พอเสร็จไบท์แล้วก็ไปโรงพยาบาลเลย เพนเพนพาไป ถึงตอนนั้นนี่แบบ เดินไม่ไหวแล้ว จะขึ้น-ลงรถนี่ต้องหยิบขา.....ค่ะ อ่านไม่ผิดหรอก หยิบขาตัวเองออกจากรถแล้วค่อยๆยืน แต่ก็ไม่ไหว เลยต้องอาศัยรถเข็นมานั่ง -*- พี่บุรุษพยาบาลก็พาเข้าห้องฉุกเฉินไปเลยฉิบ -*-

เมโกะก็นั่งรถเข็น ยิ้มสวยงามประหนึ่งนางงามเข้าห้องฉุกเฉินไป พอจะลุกจากเก้าอี้ขึ้นเขียง...เอ้ย ขึ้นเตียง ก็ต้องหยิบขาตัวเองลงมาวางไว้พื้นและกระดึ๊บๆๆขึ้นเตียงไป -*-

ทีนี้พยาบาลมาก่อนหนึ่งคน ตามด้วยแพทย์ประจำห้องฉุกเฉิน(?) และหลังจากนั้นพยาบาลก็ตามมาอีกสามคน -*- เอ่อะ....มากันทำไมเยอะแยะคะเนี่ยยยยยยยยย

ก็วัดความดัน ถามอาการ วัดไข้ ฯลฯ เบื้องต้น แล้วก็นัอนรอแป๊บนึง หมออีกคนก็เดินเข้ามา เป็นผู้ชายตัวสูงใหญ่ ผมตัดสั้นเล็กน้อย คิ้วเข้มๆ ตาดุหน่อยนึง

หมอ - สวัสดีครับคนไข้
เมโกะ - ค่ะ (?????????)
หมอ - คนไข้อายุเท่าไหร่ครับ
เมโกะ - *ตื๊ด* ค่ะ
หมอ - อ่ะ หมอชื่อบุรินทร์นะ เป็นแพทย์ประจำห้องฉุกเฉิน
เมโกะ - (ห๊ะ บูริน...หมูสีชมพูบินได้?????)


เท่านั้นแหล่ะแทบหลุดขำออกมากลางห้องฉุกเฉินเลยทีเดียว 555555555555555555555

----------------------------------------------------*

แทรกมุก




บูริน หมูอวกาศ ฉายทางช่อง3ช่วง 4โมงเย็น ปี 2539-2540 เป็นเรื่องของเด็กสาวต้องแปลงเป็นหมูเพื่อพิทักษ์โลก เมื่อช่วยคนสำเร็จก็จะได้ไข่มุกแห่งความดีมาเก็บสะสม เมื่อเก็บครบร้อยเมื่อไหร่ ก็จะสามารถขออะไรตามที่ต้องการได้

Credit : Kartoon-Discover.com

ดักแก่เล็กน้อยนะมุกนี้ อิอิอิ และขออภัยคุณหมอบุรินทร์มา ณ ที่นี่ด้วยนะคะ แบบว่ามันเชื่อมต่อมุกได้เองโดยไม่ได้ตั้งใจค่ะ *โค้ง+กลั้นขำ*

----------------------------------------------------*

คุณหมอก็สอบถามอาการไปเรื่อยๆเราก็ตอบโฉ๊ะๆๆๆๆ แต่ว่าก็ยังหาสาเหตุไม่ได้ว่าไอ้ผื่นแพ้นี่มาจากไหน ก็มีให้ตรวจปัสสาวะด้วย ตรงนี้พี่พยาบาลน่ารักมากๆ

เมโกะ - พี่คะ สงสัยต้องดื่มน้ำน่ะค่ะ เมื่อกี้ก่อนมาเข้าห้องน้ำไปแล้ว
พี่พยาบาล - ไม่เป็นไร บอกเค้า ว่าขอนิดนึงน้า ขอนิดนึง
เมโกะ - ห๊ะ - -???


ฮาอีกหนึ่งรอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ


แต่เราเป็นห่วงอาการที่เข่าเรามากกว่า หมอเลยส่งไปเอกซ์เรย์หัวเข่าซะ

และเชื่อมั้ยว่า...เมโกะ...








เมาได้แม้กระทั่งรถเข็นเตียง......... -*-


(อธิบาย - เราเป็นคนที่เมารถได้ง่ายมากๆ ขนาดรถที่บ้านขับยังเมาได้ -*- )


จริงๆนะ ตอนที่พี่บุรุษพยาบาลเข็นเตียงจากในห้องฉุกเฉินออกไปที่ห้องเอกซ์เรย์ เมโกะนี่แบบ"โอ่ยย พี่ค่ะ เมารถเข็นเตียง" อยู่ในใจเลย 5555555555 แย่แล้วเมโกะ 55555555


ก็ทำการเอกซ์เรย์เสร็จก็เมารถเข็นเตียงอีกรอบ แล้วกลับมาที่ห้องฉุกเฉิน จากนั้น....ก็ถึงเวลาที่...เมโกะกลัวที่สุด........................



เจาะเลือด...



พอรู้ว่าต้องเจาะเลือดนี่แบบ.... "ม๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย" เพราะว่าเมโกะน่ะ กลัวเข็มมากกกกกก ไม่อยากเจาะแต่ก็ต้องเจาะเพราะว่าคุณหมอบุรินทร์สงสัยว่าเราอาจจะเป็นโรคเลือด หรือไม่ก็โรคพุ่มพวงน่ะ

----------------------------------------------------*

เกร็ดความรู้ 2

โรค SLE (Systemic lupus erythematosus) หรือ โรคพุ่มพวง พบได้ทั้งเพศหญิงและชาย โดยเฉพาะคนวัยทำงานตั้งแต่อายุ 20-30 ปี สาเหตุมาจากความผิดปกติของระบบภูมิคุ้มกันที่ทำลายเนื้อเยื่อของตนเอง ทำให้เกิดอาการอักเสบ โดยเกิดขึ้นได้ในเนื้อเยื่อทุกระบบของร่างกาย ส่งผลให้เป็นไข้ ปวดตามข้อ ผมร่วง มีผื่นแพ้แสง ทั้งนี้ โรค SLE จะมีอาการไตอักเสบร่วมด้วยร้อยละ 50 ซึ่งถือว่าอันตราย เนื่องจากอาจเกิดภาวะไตวายและเสียชีวิต นอกจากนี้ จากการสำรวจล่าสุดในผู้ป่วย SLE ชาวเอเชีย พบว่า มีโอกาสเกิดการแทรกซ้อนจากไตอักเสบมากกว่าร้อยละ 70 ซึ่งอาจมาจากปัจจัยทางพันธุกรรม

Credit : sanook.com

โรคเลือด เยอะมาก ไม่แน่ใจว่าโรคไหน >>http://kanchanapisek.or.th/kp6/BOOK10/chapter1/t10-1-l9.htm

----------------------------------------------------*

พี่พยาบาลคนเดิมก็เข้ามาเตรียมเจาะเลือด เมโกะนี่ซีดเลย หลับตาปี๋ แล้วยื่นมือซ้ายไปให้พี่เค้า พี่เค้าก็ถามว่ากลัวเหรอ? เมโกะนี่พยักหน้าหงึกงั่ก+สั่นใหญ่เลย พี่เค้าก็เลยบอกว่า เอาน่า เดี๋ยวเอาเข็มเล็กที่สุดให้ พอเข็มแทรกเข้าสู่ผิวหนังเท่านั้นแหล่ะ เมโกะตัวสั่นเองไม่รู้ตัว จนพี่พยาบาลบอกว่า

พี่พยาบาล - ว๊าย น้องค่ะอย่าดิ้น พี่ก็กลัวเหมือนกัน


แป่วววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว -*-


ตอนเข็มอยู่ในร่างกายนี่รู้สึกไม่ดีเลยเหอะ เลยสั่นๆเอาหน้าซุกแขนขวาตลอด พี่พยาบาลก็บ่นว่าเส้นเลือดเล็กมาก นี่เอาเข็มเบอร์02สำหรับเด็กแล้วนะ ยังเจ็บเหรอคะ อะไรทำนองนี้ -*- มันไม่ได้เจ็บมากนะ แต่มันรู้สึกไม่ดีต่างหากล่ะพี่ขา~~


เสร็จแล้วก็ต้องนอนรอผลเลือดอีกนานนนนนนนนนนนนนนนมากกกกกกกกกก พี่เค้าก็เลยไปตามเพนเพนมานั่งคุยเป็นเพื่อน ทำเอาฮาเลย 555555

----------------------------------------------------*

สรุปว่า ผลเลือดปกติ ปอดปกติ ความดันปกติ ไข้ไม่มี หัวเข่าเอกซ์เรย์แล้วปกติ คือเท่ากับว่า เมโกะปกติดีทุกอย่างค่ะ -*- แล้วอีผื่นนี่มันมาจากหนายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย


ก็เลยสันนิษฐานกันว่า มาจาก ไข่เจียวกุ้งที่กินเมื่อวันศุกร์ตอนเที่ยง....แต่ว่าปกติเมโกะแดร๊กส์แหลกไม่เคยแพ้อะไรมาก่อนเลยนะ T[]T!!! กุ้งนี่กินเป็นโลๆเลยเหอะ แต่ก็นอกนั้นมันก็ไม่มีอะไรให้แพ้แล้วนี่หว่า..?? ผักแขนงเงี้ย ไก่ผัดขิงเงี้ย หมูกระเทียมเงี้ย -*-

สรุปว่าหมอใจดีไม่คิดค่าหมอ แต่อย่างอื่นก็คิดอ่ะนะ สิริรวมไปก็1,361บาท (เบิกโอพีดีได้800 เลยจ่ายแค่ 561บาท ซึ่งก็เงินจากที่ทำไบท์นั่นแหล่ะ โฮววววววววววววววววววววววววววววววววววววว หมดตัววววววววววววววววววววววววว)

แถมยังต้องมาติดตามผลวันรุ่งขึ้นด้วย.... เมโกะก็กลับไปนอนดูเอเอฟหลั่นล๊าหนึ่งคืน กรี๊ดคู่พี่น้องได้อีกหน่อย (ฮาาาาา) แล้วก็หลับไป

----------------------------------------------------*

เช้าวันรุ่งขึ้นท่านแม่ก็บัญชาให้ไปหาหมอที่อีกรพ.นึงแทน (แปร่วววว) แบบเบิกประกันสังคมได้น่ะ ก็ไปกับท่านพ่อ ปรากฏพอไปถึง เห็นเลขบัตรคิวแล้ว ลมแทบจับ สงสัยกว่าจะได้ตรวจคงบ่ายสาม (ไปถึงสิบเอ็ดโมง) ท่านพ่อเห็นท่าไม่ดีเลยไปติดต่อหมอโดยตรงให้เลย (คือใช้ประกันสังคมไม่ได้นั่นเอง)


พอไปอีกตึกนี่เห็นถึงความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัด ฮ่ะๆๆๆ แตกต่างราวฟ้ากับดินจริงๆเลยนะ (บ่นออกแนวน้อยเนื้อต่ำใจว่านี่ถ้าตรูไม่มีเงิน ก็คงไม่ได้รับบริการดีๆแบบนี้สินะ.....) ก็ขึ้นไปชั้น11 แผนกผิวหนัง ซึ่งเห็นมีแต่คนมาทำสวยกัน -*- เมโกะตัวลายด่างเดินดูแปลกแยกเลยล่ะ 555555

รอไม่นาน เพนเพนก็มาสมทบ และเมโกะก็เข้าห้องหมอไป คราวนี้เป็นหมอผู้หญิง ดูออกดุนิดหน่อย ก็ตรวจความดัน ดูผื่นเรา แล้วก็จับเราฉีดยา (เข็มอีกแล้ววววววววววววว ม๊ายยยยยยยยยยยยยยยย)

----------------------------------------------------*

เกร็ดความรู้ 3

คุณหมอบอกว่า 80% ของลมพิษจะหาสาเหตุไม่ได้20% ที่หาสาเหตุได้ส่วนใหญ่จะมาจากอาหารและยา

----------------------------------------------------*

เมโกะก็เลยโดนจิ้มสะโพกไปหนึ่งทีถ้วน กับยาสเตรียรอยด์ผสมกะยาอะไรอีกตัวจำไม่ได้ แล้วก็หลับคร่อกไป15นาที รอหมอมาตรวจอีกครั้ง



พอตื่นมาหมอก็มาตรวจดู ก็บอกว่าเริ่มยุบแล้ว ก็ให้กินยาตามหมอจัดแล้วนัดใหม่วันอังคาร (โอ่ย ตังค์ -*- )

วันอาทิตย์เสียไปอีก 1,006 บาท ค่าหมอ+ค่ายา+ค่าผู้ป่วยนอก (นี่มันอารายยยยย เปลืองงงง) -*- เงินช้านนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน *เงินสกุลบาทในกระเป๋าตังค์บินติดปีกหนีไป*



จากนั้นเมโกะก็ไปงานที่MORKSมีเต้นต่อ -*- ไม่ได้เจียมสังขารแม้แต่น้อย แต่ไม่ได้หรอก ก็เป็นห่วงลูกนี่หว่า -*-

----------------------------------------------------*

วันนี้อาการดีขึ้นมากแล้ว แต่ว่าผื่นที่ขาน่ะ มันเป็นลายๆเลย กลัวเป็นแผลเป็นจัง ฮือ....... หวังว่ามันจะยุบไปเร็วๆนะ แล้วที่หัวเข่าที่บ่นเจ็บ มันกลายเป็นรอยช้ำเขียวๆม่วงๆมาแทน.... -*- แต่จำได้แน่นอนว่าไม่ได้ไปกระแทกอะไรเลยแม้แต่นิดเดียวนะ แล้วมันมาได้ไง???


วันนี้ก็จะไปติดตามผลอีกครั้ง และหวังว่าคงไม่ต้องเสียตังค์อะไรเพิ่มอีกมากมายนอกจากค่าหมอนะ -*- ตอนนี้ก็ต้องงด อาหารทะเล,ของหมักดอง, ของใส่สี, และน้ำอัดลม ล่ะค่ะ...ดีนะ ถ้าหมอสั่งงดดื่มชา....เมโกะคงดิ้นพราดใจจะขาดแล้วเอ๋ยยยยยย แน่นอนเลยล่ะ 55555555555



Ijou,

Meiko S. deshita~



ปล. ขอบคุณคุณพ่อที่พาไปหาหมอวันอาทิตย์, เพนเพน ที่คอยดูแลตลอด แล้วก็เบนโตะวันอาทิตย์อร่อยมากเลยล่ะ >< , ก้วย มาม่า ที่ถามไถ่อาการเป็นกระทะๆ , คนอื่นๆมากมายที่แสดงความเป็นห่วง

ปปล. ขอโทษที่ไม่ได้บอกเพื่อนครบทุกคน ถ้าได้มาอ่านจากที่บล็อคก็ต้องขอโทษด้วยน้า